معرفت نبی و امام صفحه 202

المَلائِکَهُ وَ الرُّوحُ فِیها بِاذْنِ رَبِّهِمْ مِنْ کُلِّ أَمْرٍ. سَلامٌ دائِمُ الْبَرَکَهِ اِلَی طُلُوعِ الْفَجرِ عَلَی مِنْ یَشاءُ مِنْ عِبادِهِ بِما أَحْکَمَ مِنْ قَضائِهِ (1)

آنگاه یکی از شبهای ماه رمضان را بر شبهای هزار ماه برتری داد و آن را شب قدر نامید. فرشتگان و روح در این شب به اذن پروردگارشان با هر امر سلام و دائمالبرکه تا طلوع فجر، بر آن بندگانی که خداوند متعال می خواهد، برای رساندن قضای محکم الهی، فرود می آیند.

امام باقر علیه السلام می فرماید :

اِنَّهُ لَیَنْزُلُ فِی لَیْلَهِ القَدْرِ اِلَی وَلِیِّ الاَمْرِ تَفْسِیرُ الاءُمُورِ سَنَهً سَنَهً، یُؤْمَرُ فِیهَا فِی أَمْرِ نَفْسِهِ بِکَذا وَ کَذا وَ فِی أَمْرِ النَّاسِ بِکَذا وَ کَذَا... (2)

همانا در شب قدر به ولیّ امر تفسیر امور سال به سال نازل می شود. و در این شب هم دستورهایی نسبت به خود او و هم دستورهایی نسبت به مردم، به او ابلاغ می شود.

اشکال : از آیه شریفه و روایاتی که در تفسیر آن نقل شد، به این نتیجه رسیدیم که : در شب قدر. هر سالی اموری مورد تقدیر قرار می گیرند که در سالهای قبل مورد تقدیر قرار نگرفته است. و آنچه در شب قدر تقدیر می شود، در همان شب به پیامبر و وصیّ او به وسیله فرشتگان و روح می رسد. لازمه این سخن آن است که رسول یا وصیّ او عالم به مقدّراتی که در سالهای بعد پیش خواهد آمد نباشد.

جواب : این سؤال در روایتی مطرح شده است و امام علیه السلام از آن جواب فرموده است. و ما هم در جواب از این اشکال به نقل آن اکتفا می کنیم مردی به امام باقر علیه السلام گفت:

ای فرزند رسول خدا، خواهش می کنم بر من خشم نکنی.