معرفت نبی و امام صفحه 234

قالَ: ذِلکَ مِمَّا قَدْ سَبَقَ مِنّی اِنَّهُ مُبتَلیً وَ مُبتَلیً بِهِ (1) .

پروردگارم عهدی با من بست.گفتم: پروردگارا این عهد را برایم بیان کن. فرمود: ای محمّد، گوش کن: علی پرچم هدایت و پیشوای دوستانم است. او نور کسانی است که از من اطاعت می کنند. او کلمهای است که همراه پرهیزکاران است. کسی که او را دوست بدارد، مرا دوست می دارد. و کسی که او را دشمن بدارد، مرا دشمن می دارد. این امر را به او بشارت ده... سپس فرمود: من او را به بلایی اختصاص دادهام که غیر از او کسی از امتّت را اصابت نکند.

گفتم: او برادر و دوست من است!

فرمود: ابتلای او از اموری است که امضا شده است و او مبتلا به آن خواهد شد.

امیرالمؤمنین علیه السلام می فرماید :

وَ لَوْ أَرادَ الله سُبْحانَهُ لاَِنْبیائِهِ حَیْثُ بَعْثَهُمْ أَنْ یَفْتَحَ لَهُمْ کُنُوزَ الذَّهْبانِ وَ مَعادِنَ العِقیانِ وَ مَغارِسَ الجِنانِ وَ أَنْ یَحْشُرَ مَعَهُمْ طُیُورَ السَّماءَ وَ وُحُوشَ الأرْضِینَ، لَفَعَل. وَ لَوْ فَعَلَ، لَسَقَطَ البَلاءُ وَ بَطَلَ الجَزاءُ وَ اضْمَحَلَّتِ الأنباءُ، وَ لَمَا وَجَبَ لِلْقَابِلِینَ اُجُورُ المِبْتَلِینَ، وَ لاَ اسْتَحَقَّ المُؤْمِنُونَ ثَوابَ المُحْسِنینَ، وَ لاَ لَزِمَتِ الأَسْماءُ مَعَانِیَها. وَ لکِنَّ الله سَبْحَانَهُ جَعَلَ رُسُلَهُ اُوْلِی قُوَّهٍ فِی عَزائِمِهمْ وَ ضَعْفَهٍ فِیَما تَری الأَعْیُنُ مِنْ حَالاتِهِمْ، مَعَ قَناعَهٍ تَمْلاَُ القُلُوبَ وَ العُیُونَ غِنیً، وَ خَصَاصَهٍ تَمْلاَُ الأَبْصارَ وَ الأَسْماعَ أَذَیً.

وَ لَوْ کانَتِ الأَنْبیاءُ أهْلَ قُوَّهٍ لاَ تُرامُ وَ عِزَّهٍ لاَ تُضَامُ وَ مُلْکٍ تَمُدُّ نَحْوَهُ أَعْنَاقُ الرِّجالِ وَ تَشُدُّ اِلَیْهِ عُقَدُ الرِّحالِ، لَکانَ ذَلِکَ أَهْوَنُ عَلَی الخَلْقِ فِی الاعْتِبارِ وَ أَبْعَدُ لَهُمْ فِی الاِسْتِکْبارِ وَ لاَمَنُوا عَنْ رَهْبَهٍ قاهِرَهٍ لَهُمْ أَوْ رَغْبَهٍ مَائلَهٍ بِهِمْ، فَکَانَتِ النِّیَّاتُ مُشْتَرَکَهً وَ الحَسَناتُ مُقْتَسِمَهً. وَ لکنَّ اللهَ سُبحانَهُ أَرادَ أَنْ یَکونَالاتّباعُ لِرُسُلِهِ وَالتَّصدیقُ بِکُتُبِهِ وَ الْخُشُوعُ لِوَجْهِهِ وَ الاستِکانَهُ لاَِمرِهِ وَ و الإستِشلاَمُ