معرفت نبی و امام صفحه 236

متعال امام علیه السلام را دچار فراموشی می کرد. راوی می گوید: به امام رضا علیه السلام عرض کردم :

الاِمامُ یَعلَمُ اِذا مَاتَ؟

قالَ: نَعَمْ، یَعلَمُ بِالتَّعلیم حَتّی یَتَقَّدمَ فِی الأمرِ.

قُلْتُ: عَلِمَ أَبُو الحَسَنِ علیه السلام بِالرُّطَبِ وَ الرِّیحانِ المَسْمُومینِ الذَّینِ بَعَثَ

اِلَیهِ یَحیَی بن خالِد؟

قالَ: نَعَم.

قُلْتُ: فَأَکَلَهُ وَ هُوَ یَعْلَمُ؟

قالَ: أَنساهُ لِیَنفُذَ فِیِه الحُکْمُ (1) .

آیا امام وقت رحلت خویش را می داند؟

فرمود: آری، با تعلیم الهی می داند تا بر مرگ مهیّا شود.

عرض کردم: امام موسی کاظم علیه السلام مسموم بودن خرما و ریحانی را که یحییبن خالد برایش فرستاده بود می دانست؟

فرمود: آری.

عرض کردم: در حالی که می دانست آن را تناول کرد؟

فرمود: خداوند او را فراموشاند تا حکم دربارهاش نافذ گردد.

5) عصمت امام

معنای عصمت

عصمت در لغت به معنای منع و حفظ است. ابن منظور می گوید: عصمت در کلام عرب به معنای منع است.

عَصَمَهُ یَعصِمُه عصماً

یعنی: منع و حفظ کرد او را... و اعتصم فلان باللّه