معرفت نبی و امام صفحه 270

در صورتی است که اختیار و انتخاب امام حقّ مردم باشد. ولی اگر اختیار این امر حقّ خدای تعالی و رسولش باشد، نظر و اختیار خدای تعالی و رسولش صلی الله علیه و آله و سلم برایآنها کافی است، و او خشنودی خود را از امامی [که برای آنها برگزیده] بیان کرده و آنان را دستور به اطاعت و پیروی او داده است.

و مردم بعد از قتل عثمان با من بیعت کردند و مهاجرین و انصار بعد از سه روز مشورت با من بیعت کردند. و آنان همان اشخاصی هستند که با ابوبکر و عمر و عثمان بیعت کرده و امامت را برای آنها منعقد کردند. و برای من اهل بدر و سابقین از مهاجرین و انصار بیعت کردند. و آنان پیش از من بدون مشورت عمومی ، با ابوبکر و عمر و عثمان بیعت کرده بودند، ولی بیعت با من با مشورت عمومی بود.

پس اگر خدای تعالی اختیار امام را به امّت واگذار کرده است و حقّ آنهاست که برای خودشان امامی را انتخاب کرده و به او رأی بدهند و انتخاب و رأی آنها برای خودشان بهتر از انتخاب خدای تعالی و رسولش برای آنها باشد و کسی که او را اختیار کرده و با او بیعت می کنند بیعت هدایت باشد و امامی باشد که اطاعت و یاریش بر مردم واجب باشد، پس آنان به اجماع مرا بعد از مشورت به امامت برگزیدند. و اگر اختیار و انتخاب امام فقط حقّ خدا باشد، پس او هم مرا برای امامت امّت انتخاب کرده و مرا خلیفه بر آنها قرار داده و آنها را در کتابش نازل فرموده و سنّت پیامبرش صلی الله علیه و آله و سلم امر به اطاعت و یاری من نموده است. و این قویترین حجّت برای من است و وجوب مراعات حقّ مرا به روشنی بیان می کند.

امام امیرالمؤمنین علیه السلام در این نامه تصریح می کند که خدای تعالی او را برای امامت و خلافت امت تعیین کرده است و در سنّت رسول خدا صلی الله علیه و آله و