معرفت نبی و امام صفحه 296

ایشان فرمود :

مَنْ مَاتَ بِغَیْرِ اِمامٍ،مَاتَ مِیْتَهً جَاهِلیَّهً. وَ مَنْ نَزَعَ یَداً مِنْ طاعَتِهِ، جاءَ یَوْمَ القِیامَهِ لاَ حَجَّهَ لَهُ. (1)

کسی که بیامام و رهبر بمیرد، چون مرده جاهلی مرده است. و کسی که دست از اطاعت امام بکشد، روز قیامت حجّتی نخواهد داشت.

حارث بن مغیره می گوید: به امام صادق علیه السلام عرض کردم: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرموده است :

«مَنْ مَاتَ لاَ یَعْرِفُ اِمامَهُ، مَاتَ مِیْتَهً جاهِلِیَّهً»؟

قال: نَعم.

قُلتُ: جَاهِلِیَّهً جَهْلاءَ أَوْ جاهِلَیَّهً لاَ یَعْرِفُ اِمامَهُ؟

قالَ: جاهِلِیَّهَ کُفْرٍ وَ نِفاقٍ وَ ضَلالٍ. (2)

«کسی که بمیرد و امامش را نشناسد بمانند مرده جاهلیّت مرده است»؟

حضرت فرمود: آری.

عرض کردم: منظور جاهلّیت محض و خالص است یا جاهلیّت به امام؟

فرمود: منظور جاهلیّت کفر و نفاق و گمراهی است.

پس کسی که با وجود امکان شناخت امام، از خود هیچ عمل مثبتی نشان ندهد و با همین حال از دنیا برود، در حقیقت با ضلالت و گمراهی از دنیا رفته است. و کسی که امام را بشناسد ولی اعتقاد به امامت او نداشته باشد و امامت او را انکار کند، در حقیقت انکار امام و حجّت خدا را کرده است و این خود نوعی کفر محسوب می شود. و همین شخص از جهت اینکه خود را خداشناس می نامد و اظهار اسلام و مسلمان بودن می نماید و از طرفی حجّت و امامی را که خدای تعالی و رسولش معرّفی و منصوب کرده انکار می کند، این رفتار او حاکی از نفاق و دورویی او می باشد. امام صادق علیه السلام می فرماید :