معرفت نبی و امام صفحه 86

به سویش آمده و به او می گوید: ای رسول خدا. روزی آن هنگام که در میان کوه ها به چرای گوسفندان مشغول بود، شخصی را دید که با او می گوید: ای رسول خدا. از او پرسید: تو کیستی؟ پاسخ داد: من جبرئیل هستم. «أَرْسَلَنِی اللّهُ اِلَیْکَ لِیَتَّخِذَکَ رَسُولاً.» خدا مرا به سوی تو فرستاد تا تو را به عنوان پیامبر برگزیند. حضرتش این مطلب را از دیگران پنهان داشت تا روزی جبرئیل با آبی از آسمان فرود آمد و به وی دستور وضو گرفتن داد...

جالب اینجاست که در برخی روایات، از امامان معصوم علیهم السلام درباره اینکه پیامبر چگونه سخن الهی را تشخیص می دهد و وحی رحمانی با وحی شیطانی بر وی مشتبه نمی شود، سؤال شده است در دو روایت به این پرسش جواب داده شده که ما هر دو را نقل می کنیم. امام صادق علیه السلام در جواب می فرماید :

اِنَّ اللّهَ اِذَا اتَّخَذَ عَبْداً رَسُولاً، أَنْزَلَ عَلَیْهِ السَّکِینَهَ وَ الْوَقَارَ، فَکَانَ [الذَّی ]یَأْتِیهِ

مِنْ قِبَلِ اللّهِ مِثْلَ الذَّی یَرَاهُ بِعَیْنِهِ (1)

خداوند آنگاه که می خواهد بندهاش را رسول نماید، به او سکینه و وقار فرو می فرستد، پس برای او آنچه از سوی خدا می رسد همانند چیزی می شود که به دیدهاش مشاهده می کند.

و همو در روایت دیگر چنین پاسخ می فرماید :

کُشِفَ عَنْهَا الْغِطَاءُ (2)

از رسولان [آنگاه که به رسالت می رسند] پرده ها برداشته می شود.

و امام رضا علیه السلام در روایتی می فرماید :

اِنَّ اللهَ عَزَّوَجَلَّ أَیَّدنَا بِرُوحٍ مِنْهُ مُقَدَّسهٍ مُطَهَّرِهٍ لَیْسَتْ بِمَلَکٍ، لَمْ تَکُنْ مَعَ أَحَدٍ

مِمَّنْ مَضی اِلاَّ مَعَ رَسُولِ اللّهِ صلی الله علیه و آله و سلّم وَ هِیَ مَعَ الاَئِمَّهِ مِنَّا