معرفت نبی و امام صفحه 88

سوره «والنجم» را نازل فرمود. پیامبر آن را همچنان قرائت کرد تا به آیه: «أَفَرَأَیْتُمُ اللاَّتَ وَ الْعُزِّی وَ مَنَاهَ الثَّالِثَهَ الأُخْرَی» رسید. در اینجا شیطان دو کلمه «تِلْکَ الْغَرَانِقَهُ الْعُلَی وَ اِنَّ شَفَاعَتَهُنَّ لَتُرْجَی» را بدو القا نمود. او نیز آنها را بر زبان راند. سپس از آن گذشته و باقیمانده سوره را قرائت فرمود. در پایان سوره سجده کرد و همه مردم حاضر نیز سر بر خاک نهاده و با او سجده کردند. همه به آنچه خوانده شده بود خشنود شدند. مشرکان قریش گفتند ما می دانیم که خداوند زنده می کند و می میراند و او خلق و رزق به دست دارد، ولیکن این خدایان ما نزد او شفاعت می نمایند. حال که تو نیز برای اینها سهمی قرار دادهای، ما با تو همراه هستیم. این دو را وی گفتند : شب هنگام جبرئیل به نزد آن حضرت آمد و او سوره را بر جبرئیل عرضه داشت. چون به آن کلمه که شیطان بدو القا کرده بود رسید، جبرئیل عرض کرد: من این دو را بر تو نازل نساختهام. پیامبر فرمود: پس آن را من بر خداوند افترا بستهام، و چیزی

به خداوند نسبت دادهام که نگفته است...

3) پیامبر آیه قدرت الهی

اشاره

قدرت یک پیامبر همانند علم او وهبیِ الهی است. و هرکس با اندکی توجّه در حالات پیامبران الهی بروشنی می یابد که هیچ پیامبری تا قبل از بعثت و طرح دعوت خود چنین قدرتی را نداشته و آنگاه که به نبوّت و رسالت برگزیده می شود بدون هیچگونه تمرین یا آموزش، و به طور کلّی بدون هرگونه اکتسابی، تنها در پرتو گزینش الهی این قدرت را پیدا می کند؛ قدرتی که همه قدرتها مقهور آن می شود و هیچ قدرتی را یارای مقابله با آن نیست. و چون این قدرت و موهبتی است که خداوند برخلاف سیر طبیعی و روال عادی به برگزیدگانش می دهد، به این جهت مواردی که این قدرت به کار گرفته شده و پیامبران با استفاده از آن کاری را انجام داده اند، یا به تعبیر صحیحتر خداوند کاری را از طریق پیامبرانش انجام داده است، به عنوان «آیه روشن» تعبیر شده است که بتفضیل مورد بحث قرار خواهد گرفت.