- 2- دلایل نیاز به انبیا 1
- 1- سخن ناشر 1
- 4- چند مثال 3
- 5- دلائل نارسایی علم 7
- 6- قوانین بشری، نارسا، ناقص و مورد تردید است 9
- 7- ویژگی های قانونگذار 10
- 8- آیا می توان در برابر دعوت انبیا بی تفاوت ماند؟ 11
- 9- بیان قرآن درباره انبیا 11
- 11- ضامن اجرا چیست؟ 15
- 12- راههای شناخت انبیا 16
- 14- راه سوّم: گفته ها و اشارات پیامبران قبلی 21
- 15- چهارده قرن انتظار! 23
- 17- آداب تلاوت قرآن 34
- 18- بارقه های امید 35
- 22- وحی 40
- 21- معجزه 40
- 20- امتیازات انبیا 40
- 23- علم غیب 42
- 24- نشانه یقین 45
- 25- چه کنیم به یقین برسیم؟ 45
- 26- چند تذکّر: 46
- 27- پاسخ به چند سؤال 47
- 29- تبلیغ، مسئولیت عمومی پیامبران 53
- 30- ویژگی های تبلیغی پیامبران 53
- 31- خواسته های پیامبران از خدا 54
- 32- مأموریت های انبیا 55
- 34- مخالفان انبیا 71
- 35- بی اعتنایی به ندای انبیا موجب بدبختی است 78
- 37- کارشکنی منافقان 82
- 38- انتقادهای عقده ای 83
- 39- ایرادها و بهانه ها 85
- 40- اقدامات عملی 86
- 41- موافقان انبیا 88
- 42- نویدهای الهی به پیامبران 94
- 43- حقوق پیامبر بر مردم 95
- 44- اوصاف انبیا 96
- 45- اوصاف انبیا، اکتسابی یا ذاتی؟ 96
- 46- صداقت 101
- 47- عبادت پیامبر 105
- 49- همگام با یاران 108
- 48- مشورت با مردم 108
- 52- پیشگام در مبارزه 109
- 51- صداقت پیامبر 109
- 53- تدبیر پیامبر 109
- 54- قاطعیّت پیامبر 110
- 55- مهربانی با کودکان 111
- 56- مهمان نوازی پیامبر 112
- 57- رفتار پیامبر با مخالفان 113
- 58- امان دادن به دشمن 115
- 59- صفات دیگری از پیامبر 116
- 60- پاسخی به تهمت ها 118
1- سخن ناشر
در سال ١٣٧٥ ، تألیفات حجّت الاسلام والمسلمین « مرآز فرهنگی درسهایی از قرآن » با تأسیس
محسن قرائتی آه به صورت پراآنده توسط ناشران محترم چاپ و منتشر م یگردید، جهت تصحیح و
پس « تفسیر نور » تکمیل در اختیار این مرآز گذاشته شد و بحمداللَّه همه آنها خصوصاً مجلّدات اوّلیه
از بازبینی و ویراستاری در مسیر نشر قرار گرفت.
نیز پس از طیّ مراحلِ بازنگری، تکمیل مطالب و پاورقی ها و ویراستاری نهایی، توسط « نبوّت » آتاب
این مرآز منتشر م یگردد.
امید است آه خوانندگان گرامی ما را از پیشنهادات و نظرات خود بهره مند نموده و مطالب خود را به
نشانی:
١٤١٨٥ ارسال نمایند. / تهران - صندوق پستی ٥٨٦
مرکز فرهنگی درسهایی ازقرآن
(نبوت) » نبوّت
در جهان بینی الهی نیاز انسان به پیامبر، ضرورتی است که قابل تردید نیست. اگر جهان هستی هدفی دارد و در مسیر خود خط صحیحی را دنبال می کند، باید برای انسان هم که جزیی از عالم است راهی روشن و دور از هرگونه خطا و انحراف وجود داشته باشد و اگر نباشد او وصله ناهمرنگ هستی خواهد بود.
اگر برای آفرینش انسان هدفی وجود دارد و باید انسان به سعادت ابدی برسد، بدون داشتن طرحی کامل و جامع، این هدف عملی نیست و انبیا برای تبیین چنین طرحی آمده اند.
اگر انسان خطاکار است، هشدار دهنده می خواهد و انبیا همان منذران و هشدار دهندگانند.
اگر انسان مسئول است و باید در دادگاه عدل الهی پاسخگو باشد، ضروری است که بیان کننده ای هم برای احکام و مسئولیت ها وجود داشته باشد و پیامبران الهی برای این امر آمده اند.
اگر لازم است که انسان خود را بسازد، باید الگو و مدل داشته باشد و انبیا الگوی انسان کاملند.
اگر انسان باید برای آینده خود فکر کند، باید کسی هم باشد که آینده را برای او تشریح کند.
در این نوع تفسیر و بینش است که نقش انبیا برای کاروان انسانیّت روشن می شود و چنین بینشی تنها در جهان بینی الهی است.
امّا در جهان بینی مادّی که برای هستی راهی و هدفی معیّن نشده و انسان هم بدون طرح و نقشه قبلی ساخته شده و پس از چندی رو به نابودی می رود، مسأله ای به نام نبوّت مطرح نیست.
بنابراین، مسأله نبوّت در متن زندگی ما و در خط اصلی قرار دارد، یعنی رسیدن به هدف انسانی و اسلامی که تنها از یک راه ممکن است؛ راهی بدون شک و سهو، آن هم از منبع وحی و علم بی نهایت الهی که به تمام عوامل سعادت و شقاوت ما آگاهی دارد.
اکنون دنیای علم و صنعت شاهد انواع انحرافات و جنایات افراد و ملّت هایی است که چون در خط انبیا نبوده اند، با اختراعات و اکتشافات خود، جهنّمی ساخته اند که مردم را در آن می سوزانند. آنان حتّی در کنفرانس ها و جلساتی که به نام حمایت از مظلوم برگزار می کنند از حقّ وتوهای ظالمانه برخوردارند و با وجود میلیون ها شکم گرسنه در جهان بودجه های میلیاردی صرف مسابقات تسلیحاتی می کنند و با داشتن
انواع وسایل رفاهی باز به مواد مخدّر پناه می برند. با مشاهده چنین وضعی تردیدی نیست که انسان به رهبری معصوم و خطی سالم نیازمند است.
2- دلایل نیاز به انبیا
اصول عقائد اسلامی (نبوت) » دلایل نیاز به انبیا
با توجّه به مطالبی که بیان شد می توان دلایل نیاز به انبیا را این گونه بر شمرد:
1- هدفدار بودن هستی
در جهان بینی الهی، هستی هدفدار است و انسان جزیی از هستی است و هستی برای او آفریده شده(1) و در اختیارش قرار گرفته است.(2) بنابراین او نمی تواند یله و رها باشد.
ابر و باد و مه و خورشید و فلک در کارند
تا تو نانی به کف آری و به غفلت نخوری
به عبارتی دیگر: نمی توان پذیرفت که تمام هستی هدف دارد، ولی انسان که هستی برای او آفریده شده، بی هدف است.