تجلی اهل بیت علیهم السلام در قرآن صفحه 54

1- آل عمران / 103.

2- همچنین رجوع شود به: [معانی الاخبار، صدوق، ص132؛ شرح الاخبار، ج 1/239؛ نهج السعاده، ج 7/201؛ مجمع البیان، ج1/482؛ نورالثقلین، ج1/313؛ سفینه البحار، ج1/207].

و در تاویل آیات و صریح روایات و ادعیه و زیارتنامه ها، ائمه هُدی عَلیهمُ السَّلام با این وصف توصیف شده اند.

به هنگام زیارت امیرالمؤمنین علیه السلام می خوانیم: «سلام بر تو، ای رشتۀ محکم خدا!»(5) «که به ریسمان تو چنگ زده ام» (6):

حبل ایزد حیدر است او را بگیر *** وز فلان و بوفلان بگسل حبال (1)

همین عبارت، در زیارت امام هادی علیه السلام نیز مشهود است.(7)

مسجد کوفه، میراث دار فرهنگ انبیاء و ادیان الهی است در این مسجد، با واژگانی که در آن است یکپارچگی دین خدا به تصویر کشیده شده است؛ مسجدی که جایگاه تحییر، قدمگاه انبیا و محل حکومت خاتم الأوصیاء است. چون به درگاه مسجد می رسیم، در وصف امیرمؤمنان علی علیه السلام می خوانیم: « و [ای] رشته وصل کننده ما بین خدا و بندگان او».(8)

در تعقیب نماز صبح، هر صبحگاه می گوییم «و تمسّک می جویم به ریسمان آنها [ائمه]، در حالی که یقین دارم حق برای آنها و با آنها و در وجود آنهاست.»(9)

واژه «حبل» در سوره های آل عمران، ق، مَسَد، و... آمده و در معانی متعدّدی به کار رفته است، ولی مهم ترین و بیشترین معنای آن،«ریسمان» است.

«حبل الله » همان چیزی است که به وسیله آن دور شدن از گناهان و وصول به قُرب خدای عزّوجّل حاصل می شود، و با هر چیز دیگری که اگر به آن تمسّک جستی واز گناهان بازماندی، تورا به جوار رحمت حق می رساند.» (10) پس مفهوم ولایت، امام، و قرآن و دوستی ائمه هُدی، همگی، از نمونه های حبل الهی هستند.

ریسمان الهی، ریسمانی است که از آسمان به زمین آویخته شده تا واسطه میان خدا و خلق خدا باشد. گویی دنیا به ظلمتکده ای تشبیه شده که راه برون