مبانی نظری نبوت و امامت صفحه 132

1- به الغدیر، ج 6، ص 114 رجوع شود.

علی علیه السلام برسرکار آمدند مردم دوباره اسلام زمان پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم را به یاد آوردند. به عنوان نمونه در تاریخ داریم که پس از جنگ جمل بعد از 25 سال که صحابه ی پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم از علی علیه السلام فاصله گرفته اند بعضی از صحابه که همراه علی علیه السلام بودند به امامت آن حضرت نماز می خوانند. عمران بن حصین از صحابه ی پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم می گوید: «صَلّی عَلیٌّ عَلَیْنا بِالْبَصْرهِ فَقال: ذَکَّرَنا هذا الرّجل صَلاهً کُلُّنا نُصَلِّیها مَعَ رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم» با علی علیه السلام در بصره نماز خواندیم، نماز او طوری بود که یادمان آمد نمازی را که با رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم می خواندیم.(1)

چون در این مدتی که گذشته بود نماز هم به آن معنی واقعی اش از صحنه ی زندگی مردم خارج و به فراموشی سپرده شده بود، به طوری که شهاب الدّین زهری از علماء اهل سنت و از تابعین می گوید: «دخلتُ علی اَنَسِ بن مالک بدمشق وَ هُوَ وَحْدَه یَبْکی»؛ در شهر دمشق به انس بن مالک [خدمت گذار رسول خدا] وارد شدیم و او به تنهایی در حال گریه بود. پرسیدم چرا گریه می کنی؟ گفت: «لا اعرفُ شَیْئاً مِمّا کانَ علی عهدالنّبی صلی الله علیه و آله و سلم الاّالصّلاه وَ قد ضُیِّعَت» از آثار رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم چیزی جز نماز نمی دیدم که آن را هم از بین بردند.(2) و اعتراف دارد نمازی که در آن روز خوانده می شد سنخیتی با نماز پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم نداشته. محمدبن ادریس شافعی از وهب بن کیسان نقل می کند که می گوید: