- مقدمه 1
- اشاره 5
- اشاره 6
- 1. تعریف نبی و رسول 7
- معنای نبوّت و رسالت 7
- 2. تفاوت نبی و رسول 8
- معرفت نبی و ایمان به او 10
- 1. ایمان و اقرار به انبیا و رسل 10
- 3. تجزیه پذیری نبوّت 10
- اشاره 14
- ضرورت وجود نبی و رسول 14
- 1. معنای وجوب ارسال رسل از نظر فلاسفه 15
- 2. معنای وجوب ارسال رسل از نظر متکلّمان 16
- 1. اشکال نظر فلاسفه 18
- اشکالات وجوب لطف برخدای تعالی 18
- اشاره 18
- 2. اشکال نظر متکلّمین 21
- اشاره 21
- اختلاف درجات پیامبران 23
- خودآزمایی 27
- اشاره 28
- 1. بیدارگری و بازخواست پیمان فطری 28
- 2. شناساندن طریق عبادت و بندگی 29
- 3. اثارۀ گنج های عقول 31
- 4. شناساندن حق از باطل 33
- 5. بیان مصالح و مفاسد 35
- 6. اتمام حجّت 36
- 7. بشارت و انذار 38
- 8. برقراری عدل و داد 39
- 9. تعلیم و تربیت 40
- 10. بقای عالم و یادآوری آیات و نعمت های الهی 44
- خودآزمایی 47
- اشاره 48
- 1. معنای لغوی و اصطلاحی عصمت 49
- الف) عصمت 49
- 3. مقدّمات عصمت 50
- 4. انواع عصمت 53
- 1. چگونگی عالم شدن پیامبران 55
- ب) علم 55
- 2. حدود علم پیامبران 56
- 1. امامت و وجوب طاعت 60
- ج) سایر ویژگی ها 60
- 2. پیامبران گواهان امّت ها 61
- 3. مردانی از جنس بشر 62
- 4. ابتلای پیامبران 63
- 5. صدق رؤیا 64
- 6. اخلاق خوب 65
- اشاره 65
- خودآزمایی 76
- اشاره 77
- 2. تعداد پیامبران 78
- پیامبران پیشین 78
- 1. منبع صحیح شناخت پیامبران پیشین 78
- 3. پیامبران اولوالعزم 79
- 4. سخن و زبان پیامبران 80
- پیامبر اسلام (صلّی الله علیه وآله) 82
- 1. زمان بعثت پیامبر اسلام (صلّی الله علیه وآله) 82
- 3. افضلیّت پیامبر اسلام (صلّی الله علیه وآله) بر پیامبران دیگر 83
- 2. جهانی بودن بعثت پیامبر اسلام (صلّی الله علیه وآله) 83
- 6. ختم نبوّت و جاودانگی شریعت 88
- خودآزمایی 90
- اشاره 91
- 3. روح الأمین و روح القدس 95
- 4. مصونیت وحی 96
- 5. انقطاع وحی 99
- 6. ابعاد وحی 100
- اشاره 100
- 1. ماهیّت شریعت 100
- شریعت 100
- 2. حدود قلمرو شریعت 101
- 3. حجّیّت و اعتبار شریعت 103
- خودآزمایی 104
- دارالولایه للنشر 109
الهی است تا با کمک عقل که حجّت باطنی خداوند است، حجّت را بر بندگان تمام کنند. و به همین خاطر است که پیامبران الهی از کامل ترین مردم از جهت عقل و خردورزی انتخاب شده اند. رسول خدا (صلّی الله علیه وآله) می فرمایند:
وَ لاَ بَعَثَ اَللَّهُ نَبِیّاً وَ لاَ رَسُولاً حَتَّی یَسْتَکْمِلَ اَلْعَقْلَ وَ یَکُونَ عَقْلُهُ أَفْضَلَ مِنْ جَمِیعِ عُقُولِ أُمَّتِهِ.(1) و خداوند پیامبر و رسولی را مبعوث نکرد تا این که عقل او را کامل کرد و عقل او از عقول همه امت خویش برتر باشد.
4. شناساندن حق از باطل
خداوند متعال در قرآن کریم چنین فرموده است:
«کَانَ النَّاسُ أُمَّهً وَاحِدَهً فَبَعَثَ اللَّهُ النَّبِیِّینَ مُبَشِّرِینَ وَمُنْذِرِینَ وَأَنْزَلَ مَعَهُمُ الْکِتَابَ بِالْحَقِّ لِیَحْکُمَ بَیْنَ النَّاسِ فِیمَا اخْتَلَفُوا فِیهِ وَمَا اخْتَلَفَ فِیهِ إِلَّا الَّذِینَ أُوتُوهُ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَتْهُمُ الْبَیِّنَاتُ بَغْیًا بَیْنَهُمْ فَهَدَی اللَّهُ الَّذِینَ آمَنُوا لِمَا اخْتَلَفُوا فِیهِ مِنَ الْحَقِّ بِإِذْنِهِ وَاللَّهُ یَهْدِی مَنْ یَشَاءُ إِلَی صِرَاطٍ مُسْتَقِیمٍ »(2) امّت یکدست بود، پس خداوند پیامبران بشارت دهنده و بیم دهنده فرستاد و با آنها کتاب را به حق نازل کرد تا این که بین مردم در آنچه اختلاف دارند، حکم کند.
1- کافی، ج1، ص13.
2- سورۀ بقره (2)، آیه 213