- مقدمه 1
- اشاره 5
- اشاره 6
- 1. تعریف نبی و رسول 7
- معنای نبوّت و رسالت 7
- 2. تفاوت نبی و رسول 8
- معرفت نبی و ایمان به او 10
- 1. ایمان و اقرار به انبیا و رسل 10
- 3. تجزیه پذیری نبوّت 10
- اشاره 14
- ضرورت وجود نبی و رسول 14
- 1. معنای وجوب ارسال رسل از نظر فلاسفه 15
- 2. معنای وجوب ارسال رسل از نظر متکلّمان 16
- 1. اشکال نظر فلاسفه 18
- اشکالات وجوب لطف برخدای تعالی 18
- اشاره 18
- 2. اشکال نظر متکلّمین 21
- اشاره 21
- اختلاف درجات پیامبران 23
- خودآزمایی 27
- اشاره 28
- 1. بیدارگری و بازخواست پیمان فطری 28
- 2. شناساندن طریق عبادت و بندگی 29
- 3. اثارۀ گنج های عقول 31
- 4. شناساندن حق از باطل 33
- 5. بیان مصالح و مفاسد 35
- 6. اتمام حجّت 36
- 7. بشارت و انذار 38
- 8. برقراری عدل و داد 39
- 9. تعلیم و تربیت 40
- 10. بقای عالم و یادآوری آیات و نعمت های الهی 44
- خودآزمایی 47
- اشاره 48
- 1. معنای لغوی و اصطلاحی عصمت 49
- الف) عصمت 49
- 3. مقدّمات عصمت 50
- 4. انواع عصمت 53
- 1. چگونگی عالم شدن پیامبران 55
- ب) علم 55
- 2. حدود علم پیامبران 56
- 1. امامت و وجوب طاعت 60
- ج) سایر ویژگی ها 60
- 2. پیامبران گواهان امّت ها 61
- 3. مردانی از جنس بشر 62
- 4. ابتلای پیامبران 63
- 5. صدق رؤیا 64
- 6. اخلاق خوب 65
- اشاره 65
- خودآزمایی 76
- اشاره 77
- 2. تعداد پیامبران 78
- پیامبران پیشین 78
- 1. منبع صحیح شناخت پیامبران پیشین 78
- 3. پیامبران اولوالعزم 79
- 4. سخن و زبان پیامبران 80
- پیامبر اسلام (صلّی الله علیه وآله) 82
- 1. زمان بعثت پیامبر اسلام (صلّی الله علیه وآله) 82
- 3. افضلیّت پیامبر اسلام (صلّی الله علیه وآله) بر پیامبران دیگر 83
- 2. جهانی بودن بعثت پیامبر اسلام (صلّی الله علیه وآله) 83
- 6. ختم نبوّت و جاودانگی شریعت 88
- خودآزمایی 90
- اشاره 91
- 3. روح الأمین و روح القدس 95
- 4. مصونیت وحی 96
- 5. انقطاع وحی 99
- 6. ابعاد وحی 100
- اشاره 100
- 1. ماهیّت شریعت 100
- شریعت 100
- 2. حدود قلمرو شریعت 101
- 3. حجّیّت و اعتبار شریعت 103
- خودآزمایی 104
- دارالولایه للنشر 109
و در آن اختلاف نمی کنند مگر آنان که کتاب به آنها داده شده است بعد از آن که دلیل های آشکار برایشان آمد. و این اختلاف به خاطر تجاوز بین آنها بود. پس خداوند آنان را که ایمان آوردند به آنچه در آن اختلاف پیدا کرده بودند از حق، به اذن خود هدایت کرد. و خدا هرکس را بخواهد به راه مستقیم هدایت می کند. طبق این آیۀ شریفه، پیش از آمدن پیامبران، مردم امّتی واحد و یکدست بودند و اختلافی در میان آنها وجود نداشت. با مراجعه به روایاتی که از اهل بیت (علیهم السّلام) در تفسیر این آیه آمده، متوجّه می شویم که منظور از این یکدستی، عدم اختلاف مردم از جهت کفر و ایمان و شرک می باشد؛ چراکه قبل از آمدن پیامبران و بدون بهره مندی از تعالیم آنان، مردم اصلاً متذکّر و متوجّه خدای تعالی و معرفت فطری خود نبودند تا بتوانند او را انکار نموده یا به او اقرار نمایند و در زمرۀ کافران یا مؤمنان درآیند. چنین انسان هایی در کلام اهل بیت (علیهم السّلام) « ضُلَّالَ» نامیده شده اند.(1) یعنی گمشدگانی که از خدا غافل بوده اند.
با آمدن پیامبران و توجّه دادن مردم به خدای تعالی، اختلاف در میانشان پدید آمد و عدّه ای مؤمن گشته، عدّه ای کفر ورزیدند و عدّۀ دیگری مشرک شدند. پیامبران الهی مردم را انذار کرده و بشارت می دهند و کتب الهی بر آنها نازل می شود تا با آمدن پیامبران و نزول کتب آسمانی، حق از باطل
1- ر.ک: تفسیر عیّاشی، ج 1، ص 104.