- مقدمه 1
- اشاره 5
- اشاره 6
- 1. تعریف نبی و رسول 7
- معنای نبوّت و رسالت 7
- 2. تفاوت نبی و رسول 8
- معرفت نبی و ایمان به او 10
- 1. ایمان و اقرار به انبیا و رسل 10
- 3. تجزیه پذیری نبوّت 10
- اشاره 14
- ضرورت وجود نبی و رسول 14
- 1. معنای وجوب ارسال رسل از نظر فلاسفه 15
- 2. معنای وجوب ارسال رسل از نظر متکلّمان 16
- 1. اشکال نظر فلاسفه 18
- اشکالات وجوب لطف برخدای تعالی 18
- اشاره 18
- 2. اشکال نظر متکلّمین 21
- اشاره 21
- اختلاف درجات پیامبران 23
- خودآزمایی 27
- اشاره 28
- 1. بیدارگری و بازخواست پیمان فطری 28
- 2. شناساندن طریق عبادت و بندگی 29
- 3. اثارۀ گنج های عقول 31
- 4. شناساندن حق از باطل 33
- 5. بیان مصالح و مفاسد 35
- 6. اتمام حجّت 36
- 7. بشارت و انذار 38
- 8. برقراری عدل و داد 39
- 9. تعلیم و تربیت 40
- 10. بقای عالم و یادآوری آیات و نعمت های الهی 44
- خودآزمایی 47
- اشاره 48
- 1. معنای لغوی و اصطلاحی عصمت 49
- الف) عصمت 49
- 3. مقدّمات عصمت 50
- 4. انواع عصمت 53
- 1. چگونگی عالم شدن پیامبران 55
- ب) علم 55
- 2. حدود علم پیامبران 56
- 1. امامت و وجوب طاعت 60
- ج) سایر ویژگی ها 60
- 2. پیامبران گواهان امّت ها 61
- 3. مردانی از جنس بشر 62
- 4. ابتلای پیامبران 63
- 5. صدق رؤیا 64
- اشاره 65
- 6. اخلاق خوب 65
- خودآزمایی 76
- اشاره 77
- پیامبران پیشین 78
- 2. تعداد پیامبران 78
- 1. منبع صحیح شناخت پیامبران پیشین 78
- 3. پیامبران اولوالعزم 79
- 4. سخن و زبان پیامبران 80
- پیامبر اسلام (صلّی الله علیه وآله) 82
- 1. زمان بعثت پیامبر اسلام (صلّی الله علیه وآله) 82
- 3. افضلیّت پیامبر اسلام (صلّی الله علیه وآله) بر پیامبران دیگر 83
- 2. جهانی بودن بعثت پیامبر اسلام (صلّی الله علیه وآله) 83
- 6. ختم نبوّت و جاودانگی شریعت 88
- خودآزمایی 90
- اشاره 91
- 3. روح الأمین و روح القدس 95
- 4. مصونیت وحی 96
- 5. انقطاع وحی 99
- اشاره 100
- 6. ابعاد وحی 100
- 1. ماهیّت شریعت 100
- شریعت 100
- 2. حدود قلمرو شریعت 101
- 3. حجّیّت و اعتبار شریعت 103
- خودآزمایی 104
- دارالولایه للنشر 109
الف) عصمت
1. معنای لغوی و اصطلاحی عصمت
عصمت در لغت به معنای امساک، منع و حفظ است و در لسان شرع به کسی معصوم می گویند که به لطف خدای تعالی از هرگونه آلودگی به گناه و زشتی و پلیدی امتناع نماید، در حالی که توان انجام آن ها را داشته باشد؛ و همچنین سهو و نسیان و خطا در او راه نیابد و از اغوای شیطان به دور باشد. امام صادق (علیه السّلام) در این باره می فرمایند:
المَعصومُ هُوَ المُمتَنِعُ بِاللّه ِ مِن جَمیعِ مَحارِمِ اللّه ِ ، وقد قالَ اللّه ُ تَبارَکَ و تَعالی : «و مَن یَعتَصِمْ بِاللّه ِ فقَد هُدِیَ إلی صِراطٍ مُستَقیمٍ»(1)- (2)
معصوم کسی است که به واسطۀ خدا از همه حرام های خدا امتناع کند. و خداوند متعال می فرماید: «و کسی که به خدا دست آویزد، قطعاً به راه راست هدایت یافته است».
1- سورۀ آل عمران (3)، آیۀ 101.
2- معانی الأخبار، ص 132؛ بحار الأنوار، ج 25، ص 194- 195 .