- مقدمه 1
- اشاره 5
- اشاره 6
- 1. تعریف نبی و رسول 7
- معنای نبوّت و رسالت 7
- 2. تفاوت نبی و رسول 8
- معرفت نبی و ایمان به او 10
- 3. تجزیه پذیری نبوّت 10
- 1. ایمان و اقرار به انبیا و رسل 10
- اشاره 14
- ضرورت وجود نبی و رسول 14
- 1. معنای وجوب ارسال رسل از نظر فلاسفه 15
- 2. معنای وجوب ارسال رسل از نظر متکلّمان 16
- 1. اشکال نظر فلاسفه 18
- اشکالات وجوب لطف برخدای تعالی 18
- اشاره 18
- اشاره 21
- 2. اشکال نظر متکلّمین 21
- اختلاف درجات پیامبران 23
- خودآزمایی 27
- 1. بیدارگری و بازخواست پیمان فطری 28
- اشاره 28
- 2. شناساندن طریق عبادت و بندگی 29
- 3. اثارۀ گنج های عقول 31
- 4. شناساندن حق از باطل 33
- 5. بیان مصالح و مفاسد 35
- 6. اتمام حجّت 36
- 7. بشارت و انذار 38
- 8. برقراری عدل و داد 39
- 9. تعلیم و تربیت 40
- 10. بقای عالم و یادآوری آیات و نعمت های الهی 44
- خودآزمایی 47
- اشاره 48
- 1. معنای لغوی و اصطلاحی عصمت 49
- الف) عصمت 49
- 3. مقدّمات عصمت 50
- 4. انواع عصمت 53
- ب) علم 55
- 1. چگونگی عالم شدن پیامبران 55
- 2. حدود علم پیامبران 56
- ج) سایر ویژگی ها 60
- 1. امامت و وجوب طاعت 60
- 2. پیامبران گواهان امّت ها 61
- 3. مردانی از جنس بشر 62
- 4. ابتلای پیامبران 63
- 5. صدق رؤیا 64
- 6. اخلاق خوب 65
- اشاره 65
- خودآزمایی 76
- اشاره 77
- پیامبران پیشین 78
- 2. تعداد پیامبران 78
- 1. منبع صحیح شناخت پیامبران پیشین 78
- 3. پیامبران اولوالعزم 79
- 4. سخن و زبان پیامبران 80
- پیامبر اسلام (صلّی الله علیه وآله) 82
- 1. زمان بعثت پیامبر اسلام (صلّی الله علیه وآله) 82
- 3. افضلیّت پیامبر اسلام (صلّی الله علیه وآله) بر پیامبران دیگر 83
- 2. جهانی بودن بعثت پیامبر اسلام (صلّی الله علیه وآله) 83
- 6. ختم نبوّت و جاودانگی شریعت 88
- خودآزمایی 90
- اشاره 91
- 3. روح الأمین و روح القدس 95
- 4. مصونیت وحی 96
- 5. انقطاع وحی 99
- شریعت 100
- 1. ماهیّت شریعت 100
- 6. ابعاد وحی 100
- اشاره 100
- 2. حدود قلمرو شریعت 101
- 3. حجّیّت و اعتبار شریعت 103
- خودآزمایی 104
- دارالولایه للنشر 109
خداوند هیچ آیه ای از قرآن را بر پیامبرش نازل نکرد مگر این که چهار فرشته حافظ آن بودند. آن را نگهبانی می کردند تا به پیامبر (صلّی الله علیه وآله) برسد.
امّا عصمت پیامبران دربارۀ وحی در سه مرحله مورد بحث قرار می گیرد: الف) دریافت وحی ب) حفظ وحی ج) ابلاغ وحی.
برای تحقّق عصمت پیامبران در وحی، لازم است آنان نسبت به خداوند متعال و فرشتگان وحی معرفت کامل داشته باشند و هرگونه القایی که از ناحیه شیاطین جن و انس می باشد را به خوبی بشناسند تا به درستی بدانند آنچه به ایشان می رسد از سوی خدای تعالی است. امام صادق (علیه السّلام) در این باره می فرمایند:
إِنَّ اَللَّهَ إِذَا اِتَّخَذَ عَبْداً رَسُولاً أَنْزَلَ عَلَیْهِ اَلسَّکِینَهَ وَ اَلْوَقَارَ، فَکَانَ [اَلَّذِی] یَأْتِیهِ مِنْ قِبَلِ اَللَّهِ مِثْلُ اَلَّذِی یَرَاهُ بِعَیْنِهِ.(1) همانا خداوند وقتی بنده ای را رسول خویش کند، بر او سکینه و وقار نازل می کند؛ پس آنچه از ناحیۀ خدا برایش می آید، برای او مثل امری می شود که به چشم خود آن را مشاهده می کند.
همچنین در دعایی که از رسول خدا (صلّی الله علیه وآله) نقل شده می خوانیم:
وَأَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ الَّذِی کَتَبْتَهُ عَلَی قَلْبِ مُحَمَّدٍ(صلّی الله علیه وآله) فَعَرَفَ
1- تفسیر عیّاشی، ج 2، ص201؛ بحار الأنوار، ج 18، ص 262.