- مقدمه 1
- اشاره 5
- اشاره 6
- 1. تعریف نبی و رسول 7
- معنای نبوّت و رسالت 7
- 2. تفاوت نبی و رسول 8
- معرفت نبی و ایمان به او 10
- 1. ایمان و اقرار به انبیا و رسل 10
- 3. تجزیه پذیری نبوّت 10
- اشاره 14
- ضرورت وجود نبی و رسول 14
- 1. معنای وجوب ارسال رسل از نظر فلاسفه 15
- 2. معنای وجوب ارسال رسل از نظر متکلّمان 16
- 1. اشکال نظر فلاسفه 18
- اشاره 18
- اشکالات وجوب لطف برخدای تعالی 18
- 2. اشکال نظر متکلّمین 21
- اشاره 21
- اختلاف درجات پیامبران 23
- خودآزمایی 27
- اشاره 28
- 1. بیدارگری و بازخواست پیمان فطری 28
- 2. شناساندن طریق عبادت و بندگی 29
- 3. اثارۀ گنج های عقول 31
- 4. شناساندن حق از باطل 33
- 5. بیان مصالح و مفاسد 35
- 6. اتمام حجّت 36
- 7. بشارت و انذار 38
- 8. برقراری عدل و داد 39
- 9. تعلیم و تربیت 40
- 10. بقای عالم و یادآوری آیات و نعمت های الهی 44
- خودآزمایی 47
- اشاره 48
- 1. معنای لغوی و اصطلاحی عصمت 49
- الف) عصمت 49
- 3. مقدّمات عصمت 50
- 4. انواع عصمت 53
- 1. چگونگی عالم شدن پیامبران 55
- ب) علم 55
- 2. حدود علم پیامبران 56
- 1. امامت و وجوب طاعت 60
- ج) سایر ویژگی ها 60
- 2. پیامبران گواهان امّت ها 61
- 3. مردانی از جنس بشر 62
- 4. ابتلای پیامبران 63
- 5. صدق رؤیا 64
- اشاره 65
- 6. اخلاق خوب 65
- خودآزمایی 76
- اشاره 77
- پیامبران پیشین 78
- 2. تعداد پیامبران 78
- 1. منبع صحیح شناخت پیامبران پیشین 78
- 3. پیامبران اولوالعزم 79
- 4. سخن و زبان پیامبران 80
- پیامبر اسلام (صلّی الله علیه وآله) 82
- 1. زمان بعثت پیامبر اسلام (صلّی الله علیه وآله) 82
- 3. افضلیّت پیامبر اسلام (صلّی الله علیه وآله) بر پیامبران دیگر 83
- 2. جهانی بودن بعثت پیامبر اسلام (صلّی الله علیه وآله) 83
- 6. ختم نبوّت و جاودانگی شریعت 88
- خودآزمایی 90
- اشاره 91
- 3. روح الأمین و روح القدس 95
- 4. مصونیت وحی 96
- 5. انقطاع وحی 99
- 6. ابعاد وحی 100
- اشاره 100
- 1. ماهیّت شریعت 100
- شریعت 100
- 2. حدود قلمرو شریعت 101
- 3. حجّیّت و اعتبار شریعت 103
- خودآزمایی 104
- دارالولایه للنشر 109
در هر سه مرحلۀ دریافت، حفظ و ابلاغ مصون و محفوظ خواهد بود. بدین ترتیب، بطلان آنچه دربارۀ ترس و تردید رسول خدا (صلّی الله علیه وآله) در آغاز وحی و بعثت نقل شده و همچنین بی پایه بودن مطالبی نظیر افسانه غرانیق، به خوبی روشن می گردد.
5. انقطاع وحی
بنابر روایات اهل بیت (علیهم السّلام) گاهی خدای تعالی وحی و ارتباط با پیامبرانش را قطع می فرموده است. اگرچه اصل این امر را نمی توان محال دانست ، امّا حکمت آن نیز خیلی روشن نیست . البتّه از آن جایی که تداوم و استمرار وحی نیز همچون اصل نبوّت و فرستادن پیامبران تنها از سر لطف و کرم خدای تعالی به بندگان صورت گرفته، ممکن است خداوند متعال در مواردی که بندگان به دعوت پیامبران جواب مثبت نداده و یا آنان را اذیّت نموده اند، برای مجازات مردم وحی را از پیامبرانش قطع نموده باشد. از رسول خدا (صلّی الله علیه وآله) نقل شده که در جواب سؤال درباره حبس وحی فرمودند:
کَیْفَ لَا یَحْتَبِسُ عَنِّی الْوَحْیُ و َأَنْتُمْ لَا تُقَلِّمُونَ أَظْفَارَکُمْ وَ لَا تُنَقُّونَ رَوَائِحَکُمْ .(1) چگونه وحی از من محبوس نشود در حالی که شماناخن های خود را کوتاه نمی کنید و بوی خویش را پاکیزه نمی نمایید.
1- کافی، ج 6، ص 492؛ قرب الإسناد، ص24؛ بحار الأنوار، ج 18، ص 255.