راه نجات صفحه 44

نرسیدند، همه را بکشید!! و این داستانی است عجیب و غریب.

نکتۀ اصلی در این است که عبد الرحمن بن عوف، علی را انتخاب کرد و با او شرط نمود که با کتاب خدا و سنت رسولش و سنت شیخین ابو بکر و عمر، بر آن ها حکومت کند ولی علی این شرط را رد کرد و عثمان، آن را پذیرفت، پس عثمان خلیفه شد و علی از آنجا خارج شد درحالی که قبلا نتیجۀ شوری را می دانست، و در خطبۀ شقشقیه، آن را توضیح داده است.

پس از علی، معاویه بر حکومت چیره گشت و آن را تبدیل به امپراطوری قیصری نمود که در میان بنی امیّه دست به دست بگردد و پس از آنان بنی عباس آمده و هریک به فرزند خود واگذار می نمود و هیچ خلیفه ای نبود جز با وصیّت خلیفۀ قبلی یا با قدرت شمشیر و زور و هرگز بیعت درستی در تاریخ اسلام از عهد خلفا تا عهد کمال آتاتورک که خلافت اسلامی را از بین برد، صورت نگرفته است، به این معنی که اجماع مسلمین در آن باشد و هیچ زور و قدرتی در آن وجود نداشته و امری ناگهانی و غیر مترقّبه هم نباشد؛ جز در مورد امیر المؤمنین علی بن ابی طالب.

4 - روایت های وارده دربارۀ علی، پیروی از او را واجب دانسته

اشاره

از جمله روایت هایی که مرا ملزم و ناچار به پیروی از امام علی کرد، روایت هایی است که در صحاح اهل سنّت آمده و صحتش را به اثبات رسانده، و شیعیان ده ها برابر آن را در کتاب های خود آورده اند و من همچون گذشته، مورد استناد قرار نمی دهم جز روایت هایی که هر دو گروه بر آن اجماع و اتفاق نظر دارند، از جمله این احادیث:

الف - حدیث «انا مدینه العلم و علیّ بابها»:

(1)این حدیث به تنهایی کافی است که رهبری را پس از پیامبر مشخّص کرده و