اهل بیت علیهم السلام در تفاسیر اهل سنت جلد 2 صفحه 117

«روی ذلک عن علی بن موسی الرضا عن ابیه عن جعفر؛(1)کمترین میلی به سوی کسانی که ظلم نموده اند نداشته باش، و آن نفوس تاریکی هستند که در اصل آفرینش به سوی شر مایل اند، چنانچه گفته شده: ظلم از خصلت های نفس است و اگر کسی را دیدی که دارای عفت است شاید ظلم نکرده است.

این روایت از امام رضا از پدرشان از امام جعفر صادق علیهم السلام روایت شده است.

بررسی و جمع بندی

اشاره

با توجه به آنچه در ابتدای بحث گفتیم آیات قرآن در مواردی دارای اجمال اند که ائمه اطهار علیهم السلام به تبیین آنها می پردازند. برخی از این اجمالات - با توجه به روایت گذشته - به شرح ذیل است.

1 - غرابت لفظ

الف) مثل آنچه از امام علی علیه السلام روایت شده که مراد از «الویل و الویح» دو بابند. ویح، باب رحمت و ویل، باب عذاب است.

ب) از امام علی علیه السلام در مورد «العزم» سؤال شد که ایشان فرمودند: «مشاوره با اهل فن و نظر و سپس پیروی از آن است».

ج) از علی علیه السلام درباره مقدار حقب سؤال شد که حضرت فرمود:

«هشتاد سال است که هر سال آن دوازده ماه، هر ماه سی روز و هر روز هزارسال است».

د) از امام باقر علیه السلام در مورد «طوبی» سؤال شد و ایشان فرمود:

رسول خدا صلی الله علیه و آله فرموده اند: طوبی درختی است که اصل آن در خانه من و فرع آن در خانه اهل بهشت است. گفته شد: ای رسول خدا قبلاً از شما سؤال نمودیم فرمودید: اصل آن در خانه علی علیه السلام است و شاخسار آن در خانه اهل بهشت است. حضرت فرمود: خانه من و خانه علی علیه السلام در قیامت، یکی است.

2 - اشتراک

الف) از امام علی علیه السلام در مورد لفظ «عرفات» سؤال شد که حضرت فرمودند: