اهل بیت علیهم السلام در تفاسیر اهل سنت جلد 2 صفحه 216

می کند که در اینجا هم مقصود، اکرام اهل بیت علیهم السلام است. او در ادامه، واجب بودن محبت اهل بیت علیهم السلام را که امام علی، حضرت فاطمه، امام حسن و امام حسین علیهم السلام هستند متذکر شده، می گوید در مقام اینها همین بس که در انتهای تشهد، سلام بر آنها تشریع شده و این مقامی بس عظیم است.

در موارد بسیاری ائمه اهل بیت علیهم السلام در اثبات وجوب مودتشان بر مردم، به این آیه استدلال نموده و با این آیه خودشان را به مردم معرفی نموده اند. دراین باره نمونه هایی را بیان می کنیم:

استدلال امام علی علیه السلام به آیه مودت

1. اخرج ابوالشیخ ابن حبان فی کتابه «الثواب» من طریق الواحدی عن علی علیه السلام قال:

«فینا آل حم آیه لا یحفظ مودتنا الا کل مؤمن. ثم قرأ: (قُلْ لا أَسْئَلُکُمْ عَلَیْهِ أَجْراً إِلاَّ الْمَوَدَّهَ فِی الْقُرْبی) .(1)

امام علی علیه السلام فرمودند: درباره ما «آل حم» آیه ای است که دوستی ما را حفظ نمی کند مگر مؤمن، سپس این آیه را تلاوت فرمودند: (قُلْ لا أَسْئَلُکُمْ عَلَیْهِ أَجْراً إِلاَّ الْمَوَدَّهَ فِی الْقُرْبی) ؛

2. در تاریخ اصفهان، این روایت این گونه نقل شده است:

عن علی، قال: «قال رسول الله صلی الله علیه و آله: علیکم بتعلم القرآن و کثره تلاوته تنالون به الدرجات و کثره عجائبه فی الجنه ثم قال علی وفینا آل حم انه لایحفظ مودتنا الا کل مؤمن ثم قرأ...».(2)