اهل بیت علیهم السلام در تفاسیر اهل سنت جلد 2 صفحه 225

علی علیه السلام به آنان فرمود: شما را به خدا سوگند می دهم آیا می دانید (و به یاد دارید) هنگامی که آیه (یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا أَطِیعُوا اللّهَ وَ أَطِیعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِی الْأَمْرِ مِنْکُمْ...) و آیه (إِنَّما وَلِیُّکُمُ اللّهُ...) و آیه (وَ لَمْ یَتَّخِذُوا مِنْ دُونِ اللّهِ...) نازل شد، مردم گفتند: ای رسول خدا، آیا (أُولِی الْأَمْرِ) و (وَ الَّذِینَ آمَنُوا) و (مُؤْمِنِینَ) (در این سه آیه)، افرادی خاص و برخی از مؤمنان اند یا شامل همه آنان می شود؟ پس خداوند به پیامبرش دستور داد والیان امر را (در این آیات) به مردم بیاموزد و برای ایشان همانگونه که نماز و زکات و حج را تفسیر کرده، ولایت را تفسیر کند. پس رسول خدا صلی الله علیه و آله من را در غدیر خم برای مردم نصب کرد (تا به روشنی نشان دهد مراد از این آیات من هستم)، پس خطبه خواند و فرمود: ای مردم، آیا می دانید خداوند، مولای من و من مولای مؤمنانم و من به ایشان از خودشان سزاوارتم؟ گفتند: آری، ای رسول خدا. پس به من فرمود: ای علی، برخیز، پس برخاستم. پس فرمود: هر کس من مولای اویم، پس این علی هم مولای اوست...(1)

امام حسن علیه السلام

در کتاب مناقب از هشام بن حسان نقل است که حسن بن علی علیه السلام بعد از بیعت مردم با او برای خلافت، خطبه خواند و فرمود:

ما حزب و لشگر خداییم و غالب می شویم، ما عترت رسول خدا صلی الله علیه و آله و از خویشان اوییم.

ما اهل بیت پاکیزه و پاکانیم، و ما یکی از دو امر سنگینی هستیم که جدم صلی الله علیه و آله در میان امت خود باقی گذاشت.

و ما کتاب دوم خداییم که در آن، تفصیل هر چیز هست و هیچ باطلی از جلو و عقب آن نیامده و نمی آید، بیان و تفسیر آن کتاب بر ماست. و مرجع آن ماییم، نه از روی گمان و استحسانات، بلکه از روی یقین و اطمینان.

ما را اطاعت کنید و اطاعت ما بر شما واجب است. زیرا خدا اطاعت ما را با قول خود، مقرون طاعت خود فرمود: (یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا أَطِیعُوا اللّهَ وَ أَطِیعُوا الرَّسُولَ