اهل بیت علیهم السلام در تفاسیر اهل سنت جلد 2 صفحه 235

بسیاری از علما می گویند: بنا بر آیه (نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَکُمْ) و کلام رسول خدا صلی الله علیه و آله درباره امام حسن علیه السلام «ان ابنی هذا سید»، مخصوص بالحسن و الحسین ان یسمیا ابنی النبی صلی الله علیه و آله و سلم دون غیرهما لقوله علیه السلام: «کل سبب و نسب ینقطع یوم القیامه الا نسبی و سببی»؛(1)

این فضیلت، مخصوص حسن و حسین علیهما السلام است که ذریه پیامبر صلی الله علیه و آله خوانده شوند، زیرا ایشان فرمودند: هر سبب و نسبی در روز قیامت قطع می شود، مگر سبب و نسب من.

مواردی از استدلال به آیات دیگر

1. وقتی علی بن الحسین زین العابدین علیه السلام وارد مجلس یزید شد، یزید به ایشان گفت:

انت ابن الذی قتله الله؟ فقال علی: «انا بن من قتلت انت» ثم قرأ (وَ مَنْ یَقْتُلْ مُؤْمِناً مُتَعَمِّداً) الایه؛(2) تو فرزند کسی هستی که خدا او را کشت. امام فرمود: من فرزند کسی هستم که تو آن را کشتی، سپس این آیه را قرائت نمود:

(وَ مَنْ یَقْتُلْ مُؤْمِناً مُتَعَمِّداً فَجَزاؤُهُ جَهَنَّمُ خالِداً فِیها وَ غَضِبَ اللّهُ عَلَیْهِ وَ لَعَنَهُ وَ أَعَدَّ لَهُ عَذاباً عَظِیماً)؛3

«هر کس عمداً مؤمنی را بکشد، جزای او جهنم بوده، و در آن برای همیشه می ماند و غضب و لعنت خداوند بر اوست و برایش عذابی عظیم مهیا شده است».

2. علی بن محمد بن بشر می گوید: ضمن روایتی نقل شده که امام محمد بن علی علیه السلام درباره محبت اهل بیت علیهم السلام فرمود:

«اما انه من احبنا فی الله نفعه الله بحبنا و من احبنا لغیر الله فان الله یقضی فی الامور مایشاء، انما حبنا اهل البیت شیء یکتبه الله فی قلب العبد، فمن