اهل بیت علیهم السلام در تفاسیر اهل سنت جلد 2 صفحه 419

خود، مکتبی تفسیری بنیان نهاد و به گونه ای منظم و با استفاده از اشعار عرب و راهنمایی های امام، به تفسیر واژه های قرآن پرداخت. سیوطی کتاب ابن عباس را به روایت «علی بن ابی طلحه» به طور کامل در اتقان آورده است.

ابن عباس که در میان اصحاب، در دانش و فهم قرآنی و به ویژه تفسیر غریب القرآن شهره است، در سخنان مختلف، دانش خود را در مقایسه با دانش امام علی علیه السلام چون قطره ای در کنار دریا می داند و خود را شاگرد آن حضرت معرفی می کند. او در زمینه دانش های مختلف و به ویژه تفسیر و تبیین الفاظ و واژه های قرآن، از محضر امام بهره های فراوانی برده است.

بدین ترتیب امام علی علیه السلام پس از پیامبر خدا صلی الله علیه و آله نخستین کسانی است که به تفسیر و شرح مفردات قرآن توجه داشته است. آن حضرت در تفسیر و تبیین آیات قرآن، ابتدا به شرح واژه های آنها می پرداخته تا فهم آیه را برای مردم آسان سازد و آنان را از کج فهمی های رایج، رهایی بخشد، زیرا شناخت معنای واژگان دشوار، در فهم آیات قرانی بسیار اهمیت دارد.

لازم به ذکر است امامان اهل بیت علیهم السلام هم با عنایت به ودایع نبوت و اتصال به منبع وحی، همچون علی علیه السلام در این میدان بی بدیل بوده اند؛ چنانکه اعتراف بسیاری از بزرگان اهل سنت این مطلب را تأیید می کند.

امام علی علیه السلام و تفسیر مفردات

(فَإِذا أَفَضْتُمْ مِنْ عَرَفاتٍ فَاذْکُرُوا اللّهَ عِنْدَ الْمَشْعَرِ الْحَرامِ وَ اذْکُرُوهُ کَما هَداکُمْ وَ إِنْ کُنْتُمْ مِنْ قَبْلِهِ لَمِنَ الضّالِّینَ)1

1. از امام علی علیه السلام نقل شده که فرمود:

«انما سمیت عرفات لانه قیل لا براهیم حین اری المناسک عرفت؛(1)علت نام گذاری عرفات بدین نام، این است که هنگامی که به حضرت ابراهیم مناسک را نمایاندند، بدو گفته شد شناختی».