اهل بیت علیهم السلام در تفاسیر اهل سنت جلد 2 صفحه 78

«سائلی از خدا عذابی واقع شدنی خواست عذابی که کسی نیست تا کفار را از آن حفظ کند؛ عذابی از ناحیه خدای دارای معارج»(1)

شبلنجی در «نورالابصار» این روایت را از تفسیر ثعلبی نقل کرده است.(2) مناوی نیز این حدیث را در «فیض القدیر» آورده، ولی در نقل او، سفیان، از جعفر بن محمد علیهما السلام نامی نبرده است.(3)

6. (إِنَّ الَّذِینَ تَوَفّاهُمُ الْمَلائِکَهُ ظالِمِی أَنْفُسِهِمْ... فَأُولئِکَ مَأْواهُمْ جَهَنَّمُ وَ ساءَتْ مَصِیراً)4

ابو الجارود عن ابی جعفر رضی الله تعالی عنه ان هولاء اناس من المنافقین تخلفوا عن رسول الله بمکه فلم یخرجوا معه الی المدینه و خرجوا مع مشرکی قریش الی بدر فاصیبوا فیمن اصیب فانزل الیه فهیم هذه الآیه؛(4)

ابوجارود از امام باقر علیه السلام روایت کرده که آنها مردمان منافقی بودند که از رسول خدا تخلف نموده، با او به مدینه هجرت ننمودند و با مشرکین همراه شده، به جنگ بدر آمدند. در نهایت همه آنها کشته شدند و این آیه درباره آنها نازل شد.

لازم به ذکر است در روایت عکرمه نام برخی از آنها ذکر شده است، مثل: قیس بن الفاکه بن المغیره، الحرث بن زمعه بن الاسود و قیس بن ولید بن المغیره.

7. (هُوَ الَّذِی أَیَّدَکَ بِنَصْرِهِ وَ بِالْمُؤْمِنِینَ)6

اخرج ابونعیم الحافظ بسنده عن ابی هریره ایضا عن ابی صالح عن ابن عباس ایضا عن جعفر الصادق فی قوله تعالی (هُوَ الَّذِی أَیَّدَکَ بِنَصْرِهِ وَ بِالْمُؤْمِنِینَ) قالوا نزلت

1- (1) شواهد التنزیل، ج 2، ص 286.
2- (2) شبلنجی، نورالابصار، ص 71؛ تفسیر الکشف و البیان، ج 10، ص 35 (از امام، صادق علیه السلام).
3- (3) مناوی، فیض القدیر، ج 6، ص 217.
4- (5) روح المعانی، ج 5، ص 25.