اهل بیت علیهم السلام در تفاسیر اهل سنت جلد 3 صفحه 160

54. شهاب الدین الآلوسی، متوفی سنه 1270.

55. الصدیق حسن خان، متوفی سنه 1307.

56. محمد مؤمن الشبلنجی، متوفی بعد سنه 1308.

ج) احادیث دال بر مصادیق آیه مودت

عده زیادی از صاحبان صحاح، مسانید و مفسرین اهل سنت این حدیث را نقل نموده اند که مصادیق «قربی» در این آیه شریفه، خمسه طیبه هستند؛ مانند:

1. اخرج البخاری قائلا: قوله: إِلاَّ الْمَوَدَّهَ فِی الْقُرْبی . حدثنا محمد بن بشّار، حدثنا محمد بن جعفر، حدثنا شعبه، عن عبدالملل بن میسره، قال: سمعت طاووساً عن ابن عباس - رضی الله عنهما - انه سئل عن قوله إِلاَّ الْمَوَدَّهَ فِی الْقُرْبی فقال سعید بن جبیر: قربی آل محمد صلی الله علیه وآله وسلم لم یکن بطن من قریش الا کان له فیهم قرابه فقال: الا ان تصلوا ما بینی و بینکم من القرابه.(1)

بخاری به سند خود نقل می کند که ابن عباس از شاگرد خود پرسید:

مراد از إِلاَّ الْمَوَدَّهَ فِی الْقُرْبی چیست؟ پس سعید بن جبیر پاسخ داد: قربی آل محمد صلی الله علیه وآله وسلم هستند.

عده ای به اشتباه یا از روی غرض بیان نموده اندکه مراد از این قرابت، حفظ و نگهداری قرابت رسول خدا صلی الله علیه و آله در میان قریش است که این با روایات بسیاری که مصادیق واقعی آیه را مشخص می کند سازگار نیست. غیر اینکه به ظاهر رسول خدا صلی الله علیه و آله با آنها خویشاوندی داشت، اما مگر پسر نوح هم فرزند حضرت نوح نبود، پس از این قرابت چه سودی عایدش شد، لذا ابن عباس می خواهد تلویحاً این مطلب را برساند؛ چه آنکه از روایات دیگر او به وضوح مشخص است. اما راوی این روایت تلاش نموده قرابت اهل بیت را در کنار خویشاوندی رسول خدا با قریش قرار دهد و سیاست تشریک در فضایل را در پیش گیرد، غافل از آنکه مصادیق واقعی آیه در احادیث بسیار و با اسناد صحیح به طور خاص خمسه طیبه معرفی شده اند.