اهل بیت علیهم السلام در تفاسیر اهل سنت جلد 3 صفحه 411

مرحوم طبرسی(1) در مجمع البیان می گوید:

ما با این آیه استدلال می کنیم که علی علیه السلام پس از پیامبرصلی الله علیه وآله وسلم بر همه کس برتری دارد، بنابراین پس از رحلت پیغمبرصلی الله علیه وآله وسلم با وجود علی علیه السلام گویا خود پیغمبر وجود دارد و تا زمانی که خود پیغمبر وجود داشته باشد، نوبت به دیگری نمی رسد.

لازمه این سخن آن است که علی علیه السلام هم برترین اوصیا باشد، چرا که پیغمبر اسلام صلی الله علیه وآله وسلم برترین پیامبران است.

فخر رازی در تفسیر کبیر، پس از نقل روایت اصحاب کساء که مربوط به آیه تطهیر است می گوید: «تقریباً همه مفسران و حدیث شناسان بر صحت روایت حدیث کساء اتفاق دارند».(2)

فخر رازی در ادامه، سخن یکی از بزرگان شیعه را، به نام «محمود بن علی بن حسن بن حمَّصی رازی»(3) نقل و سپس آن را نقد می کند.

استدلال حمَّصی

حمّصی آیه مباهله را دلیل برتری علی علیه السلام بر سایر پیامبران، به جز پیامبر صلی الله علیه وآله وسلم می داند و این موضوع را این گونه بیان می کند:

از آنجا که علی علیه السلام طبق آیه مباهله در حکم نفس پیغمبر صلی الله علیه وآله وسلم است، باید در همه اوصاف به جز نبوت، همتای پیامبر صلی الله علیه وآله وسلم باشد.

همتایی علی علیه السلام با پیامبرصلی الله علیه وآله وسلم همچون تشبیه است. اگر تشبیه اطلاق داشته باشد، شمول را می رساند؛ یعنی مشبه در همه جهات و صفات شبیه مشبه به است. بنابراین علی علیه السلام در همه جهات از جمله برتری بر سایر انبیاء و برتری بر انسان های دیگر،(4) همانند پیامبر صلی الله علیه وآله وسلم است. پیامبر صلی الله علیه وآله

1- (1) . طبرس، معرب تفرش است. این مفسر بزرگ اهل تفرش و از علمای بزرگ قرن ششم است. شاید بتوان گفت تفسیر او، مجمع البیان، درجهان اسلام بی نظیر است.
2- (2) . تفسیر کبیر، ج 8، ص 80.
3- (3) . ایشان از استادان بزرگ شیخ فرّاء جدّ سید ابن طاووس است و در کتاب های رجالی از ایشان به بزرگی یاد می کنند و وی را دراصول عقائدو اصول معارف، علامه زمانش می دانند.
4- (4) . اَلنَّبِیُّ أَوْلی بِالْمُؤْمِنِینَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ سوره احزاب، آیه 6.