اهل بیت علیهم السلام در تفاسیر اهل سنت جلد 3 صفحه 419

روزی مأمون از حضرت علی بن موسی الرضا علیه السلام پرسید: «بزرگ ترین فضیلت امیرمؤمنان علیه السلام که قرآن برآن دلالت می کند چیست؟»

امام رضا علیه السلام فرمودند:

«حدیث مباهله»؛ سپس امام علیه السلام آیه مباهله را قرائت کردند و در توضیح آن فرمودند: «مراد از «ابناءنا» حسن و حسین علیهماالسلام هستند؛ مقصود از «نساءنا» حضرت زهرا علیها السلام و مراد از «انفسنا» امیر مؤمنان علیه السلام است که به حکم خداوند نفس پیامبر صلی الله علیه وآله وسلم است. از طرفی می دانیم که هیچ آفریده ای برتر از رسول الله صلی الله علیه وآله وسلم نیست و به حکم پروردگار، هیچ کس نباید از نفس رسول الله صلی الله علیه وآله وسلم برتر باشد». مأمون پرسید: به چه دلیل می گویید: «انفسنا» یعنی امیر مؤمنان علیه السلام؟ ممکن است مقصود خود پیامبر صلی الله علیه وآله وسلم باشد.

امام رضا علیه السلام در پاسخ فرمودند:

این سخن تو، به قرینه کلمه «ندع»، درست نیست، چرا که کسی خودش را دعوت نمی کند. دعوت کننده همواره دیگری را دعوت می کند و از آنجا که رسول خدا صلی الله علیه وآله وسلم مردی را، به جز امیر مؤمنان علیه السلام در مباهله دعوت نکرده بود، ثابت می شود که علی علیه السلام نفس پیامبر صلی الله علیه وآله وسلم است.(1)

روایت شجره واحده

پیغمبر اکرم صلی الله علیه وآله وسلم همواره توجه ویژه ای به مولا امیر مؤمنان علیه السلام داشتند و آن حضرت را هم ردیف خود می دانستند. جابر بن عبدالله انصاری نقل می کند که حضرت رسول صلی الله علیه وآله وسلم فرمود:

«من و علی از یک درختیم و بقیه مردم از درخت های دیگر».