اهل بیت علیهم السلام در تفاسیر اهل سنت جلد 3 صفحه 420

به طور قطع مراد پیغمبر صلی الله علیه وآله وسلم این نیست که من و علی از یک ریشه نسبی و هردو فرزندان عبدالمطلب هستیم؛ چرا که همه عموها و پسر عموهای پیامبر نیز از یک ریشه نسبی بودند. به علاوه، اگر ریشه نسبی مقصود باشد، ویژگی خاصی برای علی علیه السلام ثابت نمی شود، بنابراین سخن پیامبر صلی الله علیه وآله وسلم به نور نبوت و ولایت اشاره دارد که این دو از ازل یک جا جلوه می کردند. هنگامی که این نور نبوت و ولایت به صلب عبدالمطلب رسید، از هم جدا شده، یکی به صلب ابوطالب انتقال یافت و دیگری در صلب عبدالله. پیامبر صلی الله علیه وآله وسلم در روایت دیگری می فرماید:

«من اصل درخت هستم، فاطمه شاخه، علی پیوند، حسن و حسین میوه های درخت و شیعیان ما برگ های این درخت.»

از این رو ما شیعیان باید تلاش کنیم از برگ های سر سبز و خرم این درخت باشیم، نه از برگ های پژمرده.(1)

روایتی در زمینه ولایت امیر مؤمنان علیه السلام

در صحیح ترمذی، یکی از صحاح شش گانه اهل سنت و «مسند احمد» از معتبرترین کتب آنان و دیگر کتب اهل سنت نقل شده است که پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله وسلم علی علیه السلام را به سرپرستی گروهی به مأموریت فرستاد. برخی از افراد گروه که از کارهای حضرت علی علیه السلام خوششان نمی آمد بر ضد حضرت توطئه کردند و گفتند: «هنگامی که به مدینه بازگشتیم، از دست علی علیه السلام نزد پیغمبر صلی الله علیه وآله وسلم شکایت می کنیم و آبرویش را می بریم».

هنگامی که خدمت پیغمیر صلی الله علیه وآله وسلم رسیدند، یکی یکی بلند شدند و هر یک شکایتی را مطرح کردند. ناگهان پیغمبر صلی الله علیه وآله وسلم در حالی که خشم از چهره اش می جوشید، از جا برخاست و این جمله را سه بار تکرار کرد: «از علی چه می خواهید؟»