دلایل عصمت امام از دیدگاه عقل و نقل صفحه 111

این‌گونه سخن گفتن دلالت بر این دارد که آنها از روی اختیار، در راه شرک قدم ننهادند.

همچنین خداوند می‌فرماید:

( یا أَیُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَیْکَ مِنْ رَبِّکَ وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ وَ اللهُ یَعْصِمُکَ مِنَ النَّاسِ) (مائده: ۶٧)

ای پیامبر! آنچه از پروردگارت بر تو نازل شده است به‌طور کامل [به مردم] ابلاغ کن و اگر چنین نکنی رسالت او را انجام نداده‌ای. خداوند تو را از [خطرات احتمالی] مردم حفظ می‌کند.

به استناد روایات نقل شده از سوی شیعه و اهل سنت، این آیه در روز غدیر خم نازل شد. مسئله ای که پیامبر (ص) به ابلاغ آن مأمور شده بود به اندازه ای مهم بود که اولاً ابلاغ نکردن آن با انجام ندادن رسالت مساوی می شد: ( وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ) و ثانیاً می توانست جان آن حضرت را به خطر بیندازد که خداوند متعال با جمله ( وَ اللهُ یَعْصِمُکَ مِنَ النَّاسِ) ، حمایت خویش را از پیامبر (ص) بیان فرمود.

از این آیه به خوبی برمی آید که امکان تخلّف از دستور خداوند برای پیامبر (ص) وجود داشت که خداوند از یک سو، پیامد انجام ندادن دستور الهی را به آن حضرت گوشزد می‌کند و از سوی دیگر، محافظت خویش را در قبال نیرنگ مخالفان ابراز می دارد.(1)

1- درباره اختیاری بودن عصمت ر. ک: ترجمه المیزان، ج١١، ص٢٢٢؛ امام شناسی، ج١، ص١٠۵.