دلایل عصمت امام از دیدگاه عقل و نقل صفحه 151

2-بُعد عملی

اشاره

اگر امام در بُعد عملی دارای عصمت باشد و مرتکب خطا و گناه نشود، موجب خواهد شد که گفتار، رفتار و کردار او از حجّیت و اعتبار برخوردار باشد و یک مقیاس برای سنجش گفتارها و رفتارها به حساب آید. اگر کسی بخواهد در چنین جامعه ای به خواسته های خداوند عمل کند، به الگویی نیاز دارد که با اصل قراردادن آن، عمل خویش را به بهترین حالت و کیفیت تحقّق بخشد. در چنین وضعیتی بهترین و مطمئن ترین صورت، وقتی است که از بهترین الگو نمونه برداری کند.

در قسمتی از زیارت جامعه کبیره، خطاب به امامان می خوانیم: «

السَّلَامُ عَلَی. . . المَثَلِ الْأَعْلَی وَ الدَّعْوَةِ الحُسْنَی »(1)؛ «سلام بر امامانی که نمونه برتر و دعوت بهترند» .

برای رسیدن به درجات کمال، نمونه ای عینی که می تواند در فعلیت یافتن کمالات انسانی و ساخته شدن انسان و جامعه انسانی، بهترین نمونه و مدل باشد، امام است. وجود چنین شخصیتی در جامعه دینی، از بزرگ‌ترین موهبت های خداوند است که هیچ‌یک از مکاتب بشری، الگو و نمونه ای با ویژگی هایی که در شیعه امامیه مطرح است، ندارند. بسیار اتفاق می افتد که الگوها و مدل‌های مکاتب مختلف به صورتی شکل می‌گیرند که محصول آن چیزی جز انحراف و خروج از مسیر نیست.

امام علی (ع) در خطبه ٨٧ نهج البلاغه، بهترین بنده خدا را معرفی می‌کند و به خوبی، ویژگی های انسان کامل را که می تواند الگو و مدل

دیگران باشد، بیان می‌فرماید. در این خطبه آمده است:

1- من لایحضره الفقیه، ج٢، ص۶١٠.