پرسشها و پاسخها: در موضوعات جبر، عصمت پیامبران، علم و عصمت اهل بیت علیهم السلام صفحه 103

صفحه 103

إِلَیْهِ راجِعُونَ*(1) شما به پیامبری از پیامبران خداوند نسبت دادید که به نمازش بی اعتنایی کرد تا آنجا که به دنبال پرنده ای (از محراب) بیرون رفت. سپس به او نسبت هرزگی داده اید و بعد نسبت قتل!!! عرض کرد: ای فرزند پیامبرخدا! خطای او چه بود؟ فرمود: وای بر تو! همانا داوود گمان کرد خداوند خلقی داناتر از او نیافریده است. از این رو خداوند عزّوجل دو فرشته را به سوی او فرستاد تا از دیوار محرابش بالا آمدند و گفتند: *خَصْمانِ بَغٰی بَعْضُنا عَلٰی بَعْضٍ فَاحْکُمْ بَیْنَنا بِالْحَقِّ وَ لا تُشْطِطْ وَ اهْدِنا إِلٰی سَواءِ الصِّراطِ * إِنَّ هٰذا أَخی لَهُ تِسْعٌ وَ تِسْعُونَ نَعْجَهً وَ لِیَ نَعْجَهٌ واحِدَهٌ فَقالَ أَکْفِلْنیها وَ عَزَّنی فِی الْخِطابِ ما دو طرف هستیم که یکی بر دیگری ستم کرده است. بدین جهت به حق میان ما حکم کن و خلاف مگو و ما را به راه حق راهنمایی کن. به راستی که این برادر من نود و نه میش دارد و من یک میش دارم و می گوید آن یکی را هم به من بده و به من درشت گویی می کند*. داوود(ع) بر مدّعی علیه، شتاب کرد و گفت: *لَقَدْ ظَلَمَکَ بِسُؤالِ نَعْجَتِکَ إِلٰی نِعاجِهِ به درستی که به تو ستم کرده است که یک میش تو را هم خواسته است*. و از مدّعی بر آن دلیل نخواست و به طرف او هم نگفت که در جوابش چه می گویی؟ این خطای او در حکمش بود نه آنچه شما می گویید. مگر نمی شنوی که خداوند عزّوجل می فرماید: *یا داوُدُ! إِنّا جَعَلْناکَ خَلیفَهً فِی الْأَرْضِ فَاحْکُمْ بَیْنَ النّاسِ بِالْحَقِّ إِلٰی آخِرِ الْآیَهِ ای داوود! به راستی ما تو را خلیفه در زمین قرار دادیم، بنابراین میان مردم درست حکم کن تا آخر آیه*.

(راوی گوید:) عرضه داشتم: ای فرزند پیامبرخدا! پس داستان او با اوریا

1- کنایه از رویارویی با مصیبت.

کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه