- پیش گفتار 1
- جبر؟؟؟ 12
- بیان 12
- اشاره 12
- اشاره 20
- بخش یکم: برداشت جبر از برخی آیات قرآنی 20
- پرسش یکم:وَ شارِکْهُمْ فِی الْأَمْوالِ وَ الْأَوْلادِ 21
- پرسش دوّم:وَ لا یَلِدُوا إِلاّ فاجِراً کَفّاراً 40
- پرسش سوّم: وَ الَّذی خَبُثَ لا یَخْرُجُ إِلاّ نَکِداً 42
- پرسش چهارم:قُلْ کُلٌّ یَعْمَلُ عَلٰی شاکِلَتِهِ 45
- پرسش پنجم:وَ لَقَدْ ذَرَأْنا لِجَهَنَّمَ کَثیراً مِنَ الْجِنِّ وَ الْإِنْس 47
- پرسش ششم:وَ لَوْ شِئْنا لَآتَیْنا کُلَّ نَفْسٍ هُداها 51
- پرسش هفتم:وَ کَذٰلِکَ جَعَلْنا لِکُلِّ نَبِیٍّ عَدُوًّا 53
- پرسش هشتم: وَ لٰکِنَّ اللَّهَ یَهْدی مَنْ یشا 54
- پرسش نهم:وَ سَواءٌ عَلَیْهِمْ أَ أَنْذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ لا یُؤْمِنُونَ 56
- اشاره 58
- بخش دوّم: برداشت جبر از برخی احادیث 58
- پرسش دوّم: من بعضی از بندگانم را کافر خلق کردم 59
- پرسش یکم: تو بی حساب می کشی 59
- پرسش سوّم: هرکس آن را بخورد از او مؤمن متولّد می شود 64
- پرسش چهارم: من أحبّنا فلیحمدالله علی اوّل النّعم 66
- پرسش پنجم: ... و کلّ مولود یولد منه فهو نجس 76
- پرسش ششم: ملئت بطونهم من الحرام 84
- پرسش هفتم:و إن کنت عندک فی أمّ الکتاب شقیّاً 89
- پرسش هشتم: أم للشّقاء ولدتنی أمّی 91
- پرسش نهم: الکیّس فی القصیر و الطّرش فی الطّویل 93
- بیان 95
- عصمت انبیاء(ع) 95
- اشاره 95
- پرسش یکم: وَ عَصی آدَمُ رَبَّهُ فَغَوٰی 96
- پرسش دوّم: فَتَلَقّیٰ آدَمُ مِنْ رَبِّهِ کَلِماتٍ فَتابَ عَلَیْهِ 105
- پرسش سوّم: فَلا تَسْئَلْنِ ما لَیْسَ لَکَ بِهِ عِلْمٌ 107
- پرسش چهارم: وَ إِنْ لا تَغْفِرْ لی وَ تَرْحَمْنی أَکُنْ مِنَ الْخاسِرینَ 109
- پرسش پنجم: قالَ إِنَّکَ لَنْ تَسْتَطیعَ مَعِیَ صَبْراً 110
- پرسش ششم: فَغَفَرْنا لَهُ ذٰلِکَ 126
- پرسش هفتم: فَاسْتَغْفَرَ رَبَّهُ وَ خَرَّ راکِعاً وَ أَناب 127
- پرسش هشتم: وَ لَقَدْ فَتَنّا سُلَیْمانَ وَ... 130
- پرسش نهم: یا أَیُّهَا النَّبِیُّ لِمَ تُحَرِّمُ ما أَحَلَّ اللَّهُ لَکَ 132
- استدلال پرسش گر 137
- علم و عصمت اهل بیت(ع)؟؟؟ 137
- اشاره 138
- بیان 138
- پرسش یکم: ما کُنْتَ تَدْری مَا الْکِتابُ وَ لاَ الْإیمانُ 144
- پرسش دوّم: فَإِنْ کُنْتَ فی شَکٍّ مِمَّا أَنْزَلْنا إِلَیْکَ 148
- پرسش سوّم: وَ لَوْ لا أَنْ ثَبَّتْناکَ لَقَدْ کِدْتَ تَرْکَنُ إِلَیْهِمْ شَیْئاً قَلیلاً 154
- پرسش چهارم: لَئِنْ أَشْرَکْتَ لَیَحْبَطَنَّ عَمَلُکَ 157
- پرسش پنجم: وَ ما کُنْتَ لَدَیْهِمْ... وَ ما کُنْتَ لَدَیْهِمْ إِذْ یَخْتَصِمُونَ 160
- پرسش ششم: ما کُنْتَ تَعْلَمُها أَنْتَ وَ لا قَوْمُکَ مِنْ قَبْلِ هٰذا 161
- پرسش هفتم: وَ وَجَدَکَ ضَالاًّ فَهَدٰی 173
- پرسش هشتم: لِیَغْفِرَ لَکَ اللَّهُ ما تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِکَ وَ ما تَأَخَّرَ 175
- سخن پایانی 177
- فهرست ها 182
- فهرست آیات 182
- فهرست منابع و مأخذ 189
- فهرست مطالب 192
پس مانعی نیست که ترک کننده مستحب را عاصی بنامند. آن گاه می نویسد: شکّی نیست که احتمال دارد *فغوٰی* به معنای ناامیدی باشد. (یعنی) جایز است معنای *فغوٰی* این باشد که آدم از رسیدن به جاودانگی ناامید شد یعنی از درخت خورد ولی به آرزوی خود نرسید.
معصیت حضرت آدم در مقابل امر ارشادی بود نه امر مولوی و وجوبی. پیامبران از معصیت و مخالفت حق معصوم هستند... . این است معنای سخت گوینده (که می گوید): انبیاء با آنکه معصوم هستند مانعی نیست ترک اولی از آنها سر بزند. خوردن آدم از شجره، ترک اولی بود.
*وَ عَصٰی آدَمُ رَبَّه * گفتیم این عصیان معصیت نبوده حتّی مکروه هم نبوده است. زیرا در اینجا نهی ارشادی است یعنی خلاف صلاح خود اقدام نمودند. به خصوص به قرینه ی *فغوٰی به ضرر خود اقدام کرد*. (که واژه غوی خلاف رشد است).