- پیش گفتار 1
- اشاره 12
- بیان 12
- جبر؟؟؟ 12
- بخش یکم: برداشت جبر از برخی آیات قرآنی 20
- اشاره 20
- پرسش یکم:وَ شارِکْهُمْ فِی الْأَمْوالِ وَ الْأَوْلادِ 21
- پرسش دوّم:وَ لا یَلِدُوا إِلاّ فاجِراً کَفّاراً 40
- پرسش سوّم: وَ الَّذی خَبُثَ لا یَخْرُجُ إِلاّ نَکِداً 42
- پرسش چهارم:قُلْ کُلٌّ یَعْمَلُ عَلٰی شاکِلَتِهِ 45
- پرسش پنجم:وَ لَقَدْ ذَرَأْنا لِجَهَنَّمَ کَثیراً مِنَ الْجِنِّ وَ الْإِنْس 47
- پرسش ششم:وَ لَوْ شِئْنا لَآتَیْنا کُلَّ نَفْسٍ هُداها 51
- پرسش هفتم:وَ کَذٰلِکَ جَعَلْنا لِکُلِّ نَبِیٍّ عَدُوًّا 53
- پرسش هشتم: وَ لٰکِنَّ اللَّهَ یَهْدی مَنْ یشا 54
- پرسش نهم:وَ سَواءٌ عَلَیْهِمْ أَ أَنْذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ لا یُؤْمِنُونَ 56
- اشاره 58
- بخش دوّم: برداشت جبر از برخی احادیث 58
- پرسش یکم: تو بی حساب می کشی 59
- پرسش دوّم: من بعضی از بندگانم را کافر خلق کردم 59
- پرسش سوّم: هرکس آن را بخورد از او مؤمن متولّد می شود 64
- پرسش چهارم: من أحبّنا فلیحمدالله علی اوّل النّعم 66
- پرسش پنجم: ... و کلّ مولود یولد منه فهو نجس 76
- پرسش ششم: ملئت بطونهم من الحرام 84
- پرسش هفتم:و إن کنت عندک فی أمّ الکتاب شقیّاً 89
- پرسش هشتم: أم للشّقاء ولدتنی أمّی 91
- پرسش نهم: الکیّس فی القصیر و الطّرش فی الطّویل 93
- عصمت انبیاء(ع) 95
- اشاره 95
- بیان 95
- پرسش یکم: وَ عَصی آدَمُ رَبَّهُ فَغَوٰی 96
- پرسش دوّم: فَتَلَقّیٰ آدَمُ مِنْ رَبِّهِ کَلِماتٍ فَتابَ عَلَیْهِ 105
- پرسش سوّم: فَلا تَسْئَلْنِ ما لَیْسَ لَکَ بِهِ عِلْمٌ 107
- پرسش چهارم: وَ إِنْ لا تَغْفِرْ لی وَ تَرْحَمْنی أَکُنْ مِنَ الْخاسِرینَ 109
- پرسش پنجم: قالَ إِنَّکَ لَنْ تَسْتَطیعَ مَعِیَ صَبْراً 110
- پرسش ششم: فَغَفَرْنا لَهُ ذٰلِکَ 126
- پرسش هفتم: فَاسْتَغْفَرَ رَبَّهُ وَ خَرَّ راکِعاً وَ أَناب 127
- پرسش هشتم: وَ لَقَدْ فَتَنّا سُلَیْمانَ وَ... 130
- پرسش نهم: یا أَیُّهَا النَّبِیُّ لِمَ تُحَرِّمُ ما أَحَلَّ اللَّهُ لَکَ 132
- استدلال پرسش گر 137
- علم و عصمت اهل بیت(ع)؟؟؟ 137
- بیان 138
- اشاره 138
- پرسش یکم: ما کُنْتَ تَدْری مَا الْکِتابُ وَ لاَ الْإیمانُ 144
- پرسش دوّم: فَإِنْ کُنْتَ فی شَکٍّ مِمَّا أَنْزَلْنا إِلَیْکَ 148
- پرسش سوّم: وَ لَوْ لا أَنْ ثَبَّتْناکَ لَقَدْ کِدْتَ تَرْکَنُ إِلَیْهِمْ شَیْئاً قَلیلاً 154
- پرسش چهارم: لَئِنْ أَشْرَکْتَ لَیَحْبَطَنَّ عَمَلُکَ 157
- پرسش پنجم: وَ ما کُنْتَ لَدَیْهِمْ... وَ ما کُنْتَ لَدَیْهِمْ إِذْ یَخْتَصِمُونَ 160
- پرسش ششم: ما کُنْتَ تَعْلَمُها أَنْتَ وَ لا قَوْمُکَ مِنْ قَبْلِ هٰذا 161
- پرسش هفتم: وَ وَجَدَکَ ضَالاًّ فَهَدٰی 173
- پرسش هشتم: لِیَغْفِرَ لَکَ اللَّهُ ما تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِکَ وَ ما تَأَخَّرَ 175
- سخن پایانی 177
- فهرست آیات 182
- فهرست ها 182
- فهرست منابع و مأخذ 189
- فهرست مطالب 192
کلمات «استغفر أناب غفرنا» حکایت از این دارند که آن حضرت می بایست دقّت کند تا دیگر چنین جریانی پیش نیاید. جمله ی *وَ إِنَّ لَهُ عِنْدَنا لَزُلْفٰی وَ حُسْنَ مَآبٍ(1) * برای گرامی داشتن ایشان و جهت جبران و تدارک این جریان است که مبادا فکر، نسبت به ایشان عوض شود چرا که آن فقط یک امتحان با شرایط و هدف خاصّی بود. بنابراین ساحت مقدّس داوود(ع) منزّه از نافرمانی خداست و خدای تعالی برای اینکه متوجّه شویم ایشان مرتکب گناهی نشده، درباره ایشان چنین می فرماید. حضرت داوود نزد خدا جایگاه ارزشمندی دارد و در آینده اهل بهشت است و بازگشت خوبی دارد. نکره آمدن «زلفی» و «حسن مآب» نیز برای تفخیم است. از طرفی، در جای دیگر خدا آن جناب را خلیفه ی خود خوانده، همان طور که به خلافت آدم(ع) در کلام خود تصریح نموده است.
بنابراین حضرت داوود(ع) در این مورد مرتکب گناهی نشدند چرا که مسأله در عالم تمثّل یا تقدیر و فرض بوده و برای آموزش صحیح قضاوت کردن و درست حکم صادر نمودن به ایشان بوده است.
معنای آیه نیز به این ترتیب است: *... وَ ظَنَّ داوُدُ أَنَّما فَتَنَّاهُ فَاسْتَغْفَرَ رَبَّهُ وَ خَرَّ راکِعاً وَ أَناب داوود دانست این واقعه امتحانی بود که ما وی را بدان آزمودیم (و فهمید در قضاوت خطا کرده است) بدین جهت از پروردگار خود آمرزش طلبید و (به خاطر آنچه از او سر زده بود) بی درنگ به رکوع درآمد و توبه کرد*.
پرسش هشتم: وَ لَقَدْ فَتَنّا سُلَیْمانَ وَ...
1- - (٣٨) سوره ص: آیه٢٦.