- پیش گفتار 1
- بیان 12
- جبر؟؟؟ 12
- اشاره 12
- اشاره 20
- بخش یکم: برداشت جبر از برخی آیات قرآنی 20
- پرسش یکم:وَ شارِکْهُمْ فِی الْأَمْوالِ وَ الْأَوْلادِ 21
- پرسش دوّم:وَ لا یَلِدُوا إِلاّ فاجِراً کَفّاراً 40
- پرسش سوّم: وَ الَّذی خَبُثَ لا یَخْرُجُ إِلاّ نَکِداً 42
- پرسش چهارم:قُلْ کُلٌّ یَعْمَلُ عَلٰی شاکِلَتِهِ 45
- پرسش پنجم:وَ لَقَدْ ذَرَأْنا لِجَهَنَّمَ کَثیراً مِنَ الْجِنِّ وَ الْإِنْس 47
- پرسش ششم:وَ لَوْ شِئْنا لَآتَیْنا کُلَّ نَفْسٍ هُداها 51
- پرسش هفتم:وَ کَذٰلِکَ جَعَلْنا لِکُلِّ نَبِیٍّ عَدُوًّا 53
- پرسش هشتم: وَ لٰکِنَّ اللَّهَ یَهْدی مَنْ یشا 54
- پرسش نهم:وَ سَواءٌ عَلَیْهِمْ أَ أَنْذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ لا یُؤْمِنُونَ 56
- اشاره 58
- بخش دوّم: برداشت جبر از برخی احادیث 58
- پرسش یکم: تو بی حساب می کشی 59
- پرسش دوّم: من بعضی از بندگانم را کافر خلق کردم 59
- پرسش سوّم: هرکس آن را بخورد از او مؤمن متولّد می شود 64
- پرسش چهارم: من أحبّنا فلیحمدالله علی اوّل النّعم 66
- پرسش پنجم: ... و کلّ مولود یولد منه فهو نجس 76
- پرسش ششم: ملئت بطونهم من الحرام 84
- پرسش هفتم:و إن کنت عندک فی أمّ الکتاب شقیّاً 89
- پرسش هشتم: أم للشّقاء ولدتنی أمّی 91
- پرسش نهم: الکیّس فی القصیر و الطّرش فی الطّویل 93
- عصمت انبیاء(ع) 95
- اشاره 95
- بیان 95
- پرسش یکم: وَ عَصی آدَمُ رَبَّهُ فَغَوٰی 96
- پرسش دوّم: فَتَلَقّیٰ آدَمُ مِنْ رَبِّهِ کَلِماتٍ فَتابَ عَلَیْهِ 105
- پرسش سوّم: فَلا تَسْئَلْنِ ما لَیْسَ لَکَ بِهِ عِلْمٌ 107
- پرسش چهارم: وَ إِنْ لا تَغْفِرْ لی وَ تَرْحَمْنی أَکُنْ مِنَ الْخاسِرینَ 109
- پرسش پنجم: قالَ إِنَّکَ لَنْ تَسْتَطیعَ مَعِیَ صَبْراً 110
- پرسش ششم: فَغَفَرْنا لَهُ ذٰلِکَ 126
- پرسش هفتم: فَاسْتَغْفَرَ رَبَّهُ وَ خَرَّ راکِعاً وَ أَناب 127
- پرسش هشتم: وَ لَقَدْ فَتَنّا سُلَیْمانَ وَ... 130
- پرسش نهم: یا أَیُّهَا النَّبِیُّ لِمَ تُحَرِّمُ ما أَحَلَّ اللَّهُ لَکَ 132
- استدلال پرسش گر 137
- علم و عصمت اهل بیت(ع)؟؟؟ 137
- بیان 138
- اشاره 138
- پرسش یکم: ما کُنْتَ تَدْری مَا الْکِتابُ وَ لاَ الْإیمانُ 144
- پرسش دوّم: فَإِنْ کُنْتَ فی شَکٍّ مِمَّا أَنْزَلْنا إِلَیْکَ 148
- پرسش سوّم: وَ لَوْ لا أَنْ ثَبَّتْناکَ لَقَدْ کِدْتَ تَرْکَنُ إِلَیْهِمْ شَیْئاً قَلیلاً 154
- پرسش چهارم: لَئِنْ أَشْرَکْتَ لَیَحْبَطَنَّ عَمَلُکَ 157
- پرسش پنجم: وَ ما کُنْتَ لَدَیْهِمْ... وَ ما کُنْتَ لَدَیْهِمْ إِذْ یَخْتَصِمُونَ 160
- پرسش ششم: ما کُنْتَ تَعْلَمُها أَنْتَ وَ لا قَوْمُکَ مِنْ قَبْلِ هٰذا 161
- پرسش هفتم: وَ وَجَدَکَ ضَالاًّ فَهَدٰی 173
- پرسش هشتم: لِیَغْفِرَ لَکَ اللَّهُ ما تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِکَ وَ ما تَأَخَّرَ 175
- سخن پایانی 177
- فهرست آیات 182
- فهرست ها 182
- فهرست منابع و مأخذ 189
- فهرست مطالب 192
است. بدین جهت دنیا و آخرت، زندگی و مرگ، اطاعت و سرپیچی و بهشت و جهنّم را آفریدم و این گونه در تدبیر و تقدیر خود اراده کردم.
و به وسیله ی علم نافذ خود (که نسبت به آنان دارم) در میان آنان در صورت ها و تن ها و رنگ ها و عمرها و روزی ها و فرمان برداری آنان و سرپیچی ایشان اختلاف قرار دادم. پس آنان را به فرد شقی (فرومایه) و سعادت مند، بینا و نابینا، کوتاه قد و بلند قامت، زیبا و زشت، دانا و نادان، توان گر و ناتوان، فرمان بردار و نافرمان، سالم و بیمار و زمین گیر و بی آفت تقسیم کردم (تا هرکس را به اندازه استعدادش مکلّف کنم و به اندازه ی اطاعتش پاداش دهم). پس بدین وسیله سالم به بیمار بنگرد و مرا به سبب عافیت خود، سپاس گوید و بیمار به صحیح بنگرد و مرا بخواند و از من بخواهد که او را عافیت ببخشم و بر بلایی که از جانب من بر او نازل شده است، صبر پیشه سازد و من بدین جهت به او عطای جزیل خود را بدهم. و توانگر به فقیر بنگرد و مرا سپاس گوید و شکر گزارد. نادار به دارا بنگرد و بدین جهت مرا بخواند و از من درخواست کند و مؤمن به کافر نظاره کند و بدین وسیله مرا به خاطر آنچه او را بدان هدایت نمودم سپاس گوید.
پس بدین جهت آنان را آفریدم تا در خوشی و ناخوشی آنان را بیازمایم در آنچه به ایشان عافیت عطا کردم و آنچه آنان را مورد امتحان قرار دادم و آنچه به ایشان بخشیدم و آنچه به آنان ندادم. منم خداوند مالک توان مند. من حق دارم تمامی آنچه را مقدّر قرار دادم، بر تدبیر خود جاری سازم. برای من سزاوار است که از آن (اراده) هر چه را عقب انداختم به پیش اندازم و هرچه را پیش انداختم به عقب اندازم. و منم خداوند که آنچه را بخواهم عملی می کنم و درباره آنچه انجام می دهند، می پرسم. (خدای سبحان از لحاظ ذات و صفات کامل و نسبت به هر چه خواهد و کند، عادل و عالم است و مصالح نهان و دقیقی را که عقول مخلوقش به آن نرسد، می داند و ملاحظه می کند، از این رو بازخواست و حساب کشیدن از او معنی ندارد، برخلاف مخلوقش).
و در کتاب علل الشّرائع:١/١٠ ب٩ ح٤ و الإختصاص شیخ مفید6:٣٣٢، هر دو به سند خود از امام باقر(ع) مانند آن را آورده اند.