1- الکافی 3/294 ح9 و 357 ح 6؛ التهذیب 2/345 ح 1433؛ من لایحضره الفقیه /233 ح 1031.
2- ای مشرکان آیا لات و عزّا (دو بت بزرگ خود) را و منات، سوّمین بت دیگرتان را دیدید که جمادی بی اثر است)؟ نجم/18 و 19.
3- این بتها، پرندگان زیبای بلند مقامی هستند که از آنها امید شفاعت می رود.
و مسلمانان نیز سجده کردند؛ سجده مسلمانان به دلیل اقتدا به او بود وامّا مشرکان از خوشحالی این که پیامبر داخل در دین آنها شده است، سجده کردند.(1) گفته اند: خداوند در این باره نازل کرده است: «و ما ارسلنا من قبلک من رسول و لا نبی الاّ اذاتمنی القی الشیطان فی امنیّته»(2)تمنّی کتاب اللّه اوّل لیله و آخره لاقی حمام المقادر
در اوّل شب کتاب خدا را تلاوت کرد و در آخر شب مرگ مقدّر را ملاقات کرد. ابن منظور در لسان العرب، مادّه «منی» این شعر را به حسّان نسبت نداده، بلکه آن را با دو لفظ یکی به صورت قبل و سپس چنین ذکر کرده است:
تمنی کتاب اللّه آخر لیله تمنّی
داودالزبور علی رسل
آخر شب کتاب خدا را تلاوت می کرد مانند خواندن داوود زبو را به آرامش و تأنّی.
منظورشان، در
قراءت او بود، و بر این مطلب به بیتی از شعر استشهاد کرده اند:
تمنّی کتاب اللّه یتلوه قائما
واصبح ظمآنا و مسّد قاریا.(3)
فصل 6
حدیث سهو النّبی در نماز میان فریقین مشهورتر از آن نیست که درباره حضرت یونس روایت کرده اند که گمان کرد خدا از پیروزی بر او