مستدل داشته باشند، مگر گروهی اندک آن هم به سخنانی نارسا.
امّا من امیدوارم با این رساله شبهه به کلی بر طرف شود و برای هر صاحب بصیرت و اندیشه ای حق روشن شود.
این مطالب را بر دوازده فصل مرتّب کرده ام به منظور تبرّک به عدد شریف (12 امام علیهم السلام )
1 - ذکر جملاتی چند از عبارات دانشمندانمان که تصریح کرده اند به نفی سهو از پیامبر صلی الله علیه و آله و امامان علیهم السلام در عبادات و جز آنها.
2 - ذکر متن سخن کسی که سهو در عبادت، نَه در تبلیغ را بر پیامبر صلی الله علیه و آله و بر امام علیه السلام جایز دانسته است واین شخص ابن بابویه - رحمه اللّه علیه - می باشد.
3 - بیان آیات قرآنی که بر نفی سهو از پیامبر صلی الله علیه و آله و امامان علیهم السلام به طور اطلاق دلالت می کند.
4 - ذکر احادیث مورد اعتماد که بر این امر دلالت دارد.
5 - بیان ادله عقلی در این مورد.
6 - شرح برخی مفاسد که مترتب بر جواز سهو بر معصوم است.
7 - ذکر شبهه کسانی که سهو بر معصوم را روا می دانند.
8 - بیان ضعیف بودن این شبهه.
9- بیان مخدوش بودن و بطلان این شبهه.
10 - توجیه و تأویل احادیث سهو.
11 - پاسخ از استدلال ابن بابویه به طور تفصیل.
12 - ذکر برخی نظایر برای احادیث سهو که حمل آنهابر ظاهرشان درست نیست و باید تفسیر و توجیه شوند.