مسئله وحی و پاسخ به شبهات آن صفحه 211

چهارم) تلاوت

واژه تلاوت نیز به معنای قرائت است؛ چراکه تلاوت نیز به معنای پیروی کردن و نیز خواندن کلمه ای بعد از کلمه دیگر بدون فاصله است. تنها تفاوت این است که تلاوت ویژه کتاب های آسمانی است؛ به خلاف قرائت که اعمّ است. (1)

مرحوم طبرسی می نویسد:

تلاوت همان قرائت است. «تلا» یعنی «قرأ» و هر دو به معنای پیروی کردن حروف از یکدیگر است؛ چراکه بعضی از حروف از بعضی دیگر پیروی می کنند. تفاوت در این است که اصل قرائت جمع کردن حروف است و اصل تلاوت پیروی کردن حروف همراه با فهم و تعقل و معرفت است. (2)

قرآن کریم درباره ارائه آیات به پیامبر (صلی الله علیه و آله) می فرماید :(تِلْکَ آیاتُ اللّهِ نَتْلُوها عَلَیْکَ بِالْحَقِّ)؛ 3 این است آیات خدا که به حق بر تو تلاوت می کنیم. در جای دیگر می فرماید: (ذلِکَ نَتْلُوهُ عَلَیْکَ مِنَ الْآیاتِ وَ الذِّکْرِ الْحَکِیمِ)؛ 4 منظور از تلاوت در «نتلو» همان قرائت و سخن گفتن با پیامبر (صلی الله علیه و آله) است که خداوند متعال آیات قرآن را کلمه-کلمه و شمرده بر پیامبر خوانده است، یا این که جبرئیل به فرمان خداوند این کار را انجام می دهد. (3)

آیات مشابه عبارتند از: جاثیه، آیه 6، قصص، آیه 3 و آل عمران، آیه 108.

1- (1) . همان، ماده تلی، ص71.
2- (2) . مجمع البیان، ج1 و 2، ص214. ذیل آیه44 سوره بقره.
3- (5) . مجمع البیان، ج1 و 2، ص622.