مسئله وحی و پاسخ به شبهات آن صفحه 261

این روایت اتهام نوعی جنون به پیامبر (صلی الله علیه و آله) را (العیاذ بالله) القا می کند؛ افزون بر آن که نبوت همیشه همراه با یقین است و هرگاه وحی بر پیامبری القا می شود او به یقین درمی یابد که از جانب خداوند است و این که شخص دیگری مانند ورقه بن نوفل به آن حضرت اعلام کند که او پیامبر است مقام نبوت را زیر سؤال می برد. (1)

علی بن ابراهیم قمی از ابی الجارود از امام باقر (علیه السلام) نیز روایتی مرسل نقل می کند:

جبرئیل مدتی بر پیامبر (صلی الله علیه و آله) نازل نشد و این بعد از نزول آیات نخستین سوره علق بود؛ سپس وحی قطع شد. خدیجه (علیها السلام) گفت: می بینم خداوند تو را رها کرده که جبرئیل را به سوی تو نفرستاده است. در این موقع وحی آسمانی فرود آمد که ( ما وَدَّعَکَ رَبُّکَ وَ ما قَلی ). (2) و (3)

این در حالی است که روایات ابی الجارود قابل خدشه است چراکه ایشان رئیس فرقه جارودیه زیدیه است و انحراف فکری دارد.

در روایتی از ابن عباس آمده است که وحی مدتی قطع شد و [جبرئیل] مدت پانزده روز نزد پیامبر (صلی الله علیه و آله) نیامد. مشرکان گفتند: «قلّاه الله و ودّعه»؛ خداوند بر او به شدت غضب کرده و او را رها نموده است. در این جا سوره والضحی (ما وَدَّعَکَ رَبُّکَ وَ ما قَلی) نازل شد. (4)

قرطبی در نقل دیگر از بخاری به طور مرسل از جندب بن سفیان نقل می کند:

پیامبر (صلی الله علیه و آله) شکوه ای کرد که دو یا سه شب است به استراحت می گذراند. زنی (همسر ابولهب و خواهر ابوسفیان) نزد وی آمد و گفت: ای محمد! من

1- (1) . خطاناپذیری وحی.
2- (2) . تفسیر القمی، ج2، ص428.
3- (3) . الجامع لاحکام القرآن، ج20، ص94-92؛ مجمع البیان، ج10، ص764 انوار التنزیل، ج4، ص427 چهار وجه ذکر کرده است.
4- (4) . طبری، جامع البیان، ج، ص92. مشابه این قول مرحوم طبرسی از ابن عباس نقل کرده است (مجمع البیان، ج9 و 10، ص764»).