مسئله وحی و پاسخ به شبهات آن صفحه 5

بردن آراء انحرافی و شبهات مربوط به آن موضوع است که در این پژوهش تلاش شده است به این سه نکته توجه شود.

وحی رسالی-که همه پیامبران الهی از آن برخوردار بوده اند-در روزگار پیامبران نیز درباره اش تشکیک می شد و به آن هجوم می بردند؛ چه رسد به روزگار ما. امروزه که وحی قرآنی هر روز بیش از پیش در میان بشر نفود می کند کسانی یافت می شوند که درباره آن شبهه می سازند و می پراکنند. گسترش و هجوم شبهه ها علیه قرآن کریم-به ویژه از جانب مستشرقان-برای اثبات بشری بودن آن است. تلاش ها حاکی از آن است که متن را برگرفته از تورات و انجیل کنونی بدانند یا برخی آن را ساخته و پرداخته خود پیامبر یا تجربه وی یا دانشمندان یهود و نصارای عصر پیامبر (صلی الله علیه و آله) بخوانند تا اساس و ساختار دین اسلام را سست و بی پایه معرفی کنند.

بررسی مسئله وحی رسالی به ویژه برترین متن الهی (قرآن) و اثبات وحیانی بودن آن به نسلی که در خطر گرداب جاهلیت جدید و مدرنیزه قرار گرفته از ضروری ترین بحث های مکتبی و اعتقادی جهان امروز است.

پیشینه وحی و نبوت با تمدن بشری هم زمان است؛ چراکه هیچ امتی بی پیامبر نبوده است: (... وَ إِنْ مِنْ أُمَّهٍ إِلاّ خَلا فِیها نَذِیرٌ)؛ 1 «هیچ امتی در گذشته نبوده مگر این که (پیامبری) انذار کننده داشته است».

کاربرد این واژه در متون دینی و غیر دینی پیش از اسلام نشان می دهد که ملت ها و ادیان مختلفی با این کلمه و معنای آن آشنا بوده اند. قرائن فراوانی درباره این مطلب هست که به برخی از آنها اشارت می رود: