مسئله وحی و پاسخ به شبهات آن صفحه 61

از آن مربوط به کاربردهای واژگانی وحی است، و وحی های متنوعی مانند «وحی به زمین، وحی به آسمان و وحی به زنبور عسل» را شامل می شود. بخش دیگر مربوط به وحی رسالی است که بیشترین موارد استعمال وحی است و تنها چهل مورد آن درباره وحی به پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله) است. این نوع وحی نیز تقسیماتی دارد که گاهی به طور مستقیم، گاهی از پشت پرده و گاهی به وسیله فرشته تحقق می یابد. در تقسیم دیگری که مرتبط با ادیانی مانند مسیحیت است وحی را به «گفتاری یا زبانی و افعالی» تقسیم کرده اند. همه این تقسیمات را در ادامه بررسی می کنیم:

کاربردهای مختلف وحی در قرآن

اشاره

وحی در معنای عام واژگانی خود در مصادیق مختلفی به کار رفته است؛ از جمله «وحی به زمین، وحی به آسمان، وحی به زنبور عسل، وحی به فرشتگان، وحی به مادر حضرت موسی (علیه السلام)، وحی به حواریون، وحی به ائمه (علیهم السلام) و وحی به معنای اشاره.

1- وحی به زمین

(یَوْمَئِذٍ تُحَدِّثُ أَخْبارَها* بِأَنَّ رَبَّکَ أَوْحی لَها)؛ 1 در آن روز زمین اخبار خود را بیان می کند؛ زیرا پروردگار تو به زمین وحی کرده است.

برای مفهوم وحی در این آیه دیدگاه های مختلفی نقل شده است:

-الهام: یعنی خداوند به زمین الهام کرد؛ (1)

-اذن: یعنی خداوند به زمین اجازه داد؛ (2)