مسئله وحی و پاسخ به شبهات آن صفحه 7

در بسیاری از موارد در عهد عتیق (تورات) از نزول الهام و وحی الهی به «نزول روح خدا» تعبیر شده است. (1) در این حالت روح خدا بر جان نبی می نشیند و او از قوت روح خدا پر می شود و وحی الهی را ابلاغ می کند. (2)

واژه وحی بارها در عهد عتیق آمده است؛ از جمله، سفر اعداد 25 :11-29 و 2 :24 و دوم سموئیل23 :1 و نیز در اصحاح (کتاب زکریا)؛ البته در موارد بسیاری از سخن خدا با تعبیرهای «کلام ربّ» یا «قول پروردگار» نام برده که به اصل وحی اشاره دارد. (3)

ه) در مسیحیت نیز به وحی و تعریف آن اشاره شده است. «جان هیگ» دیدگاه سنتی مذهب کاتولیک رومی و نیز مذهب پروتستان محافظه کار را درباره وحی: مجموعه ای از حقایق اصیل و معتبر الهی می داند که به بشر انتقال یافته است. (4)

دایره المعارف کاتولیک نیز «وحی را به انتقال برخی حقایق از سوی خداوند متعال تعریف نموده است». (5)

افزون بر آن که کاربرد فراوان این واژه و مشتقاتش در قرآن کریم حاکی از این است که اقوام مختلف آن عصر و اذهان قوم تازی با مفهوم آن مأنوس بوده است؛ چراکه هیچ استنکار و اعتراض و حساسیتی از آنان نرسیده است.

در قرآن کریم به کیفیت، اقسام و گونه های مختلف وحی اشاره شده است.

1- (1) . دوم تواریخ ایام، 15 :1و 2 :24، تحمیار13.
2- (2) . حزقیال5 :11، یوئیل2 :28، زکریا7 :12، میکاه3 :8.
3- (3) . در کتاب زکریا اصحاح9 چنین آمده است: وحی کلمه الرب فی ارض حدراخ و دمشق مَحَلّه... در اصحاح 12 آمده است: وحی کلام الرب علی اسرائیل. همچنین در تورات سفر تکوین، اصحاح 7 می خوانیم: قال الرب لنوح... .
4- (4) . جان هیک، فلسفه دین، ص131و 132.
5- (5) . the catholic university of America New catholic Encyclopedia V12 440.