حلال و حرام مالی صفحه 411

«اوصیکما» سخن با دو نفر است. «کما» در عربی، ضمیر تثنیه است؛ یعنی امام حسن و امام حسین علیهما السلام. هر دوی شما را به تقوای الهی سفارش می کنم و به این که زندگی خود را از آلوده شدن به معصیت، گناه و انحراف حفظ کنید.

دل، جان و وجود خود را صرفاً برای امور مادی هزینه نکنید: «و أن لاتبغیا الدنیا» گرچه دنیا دنبال شما بدود. شما باید رابطۀ خود را با دنیا نظم بدهید، به کیفیتی که هیچ محرومیتی از دنیا برای شما نیاید و این دنیای شما، آخرت ساز باشد.

دین هیچ نوع محرومیتی را نمی پسندد. ارتباط شما با دنیا باید به کیفیتی باشد که مهر اهل دنیا و اسارت نسبت به دنیا به شما نخورد. آزادی خود نسبت به دنیا را حفظ کنید.

«و لا تأسفا علی شیء منها زوی عنکما»

اگر روزی دیدید در گوشه ای از زندگی دنیای شما کمی و کاستی پیدا شده است، سفرۀ امروز شما مانند دیروز نبوده، توان خرید اجناس خیلی بالا را پیدا نکردید، خود و دل را در غصّۀ این کمبودها خرج نکنید؛ چون دل خیلی عزیزتر از این است که در غصّۀ این امور مادی و معمولی هزینه شود. این ها اموری است که با فرستادن ملک الموت، تمام این ها را از شما می گیرند. می خواهی در عالم برزخ هم یقه پاره کنی؟ بنشینی و گریه کنی؟ رابطۀ شما باید رابطه ای باشد که در هنگام قطع رابطه تأسف، غصّه و حزن برای شما به وجود نیاید.

این نصیحت خیلی جالبی است که: تو خیلی بالاتر از این هستی که قلبت برای غصه خوردن برای اشیاء معمولی هزینه شود؛ که چرا او دارد و من ندارم؟ چرا این چیز را از مکّه برای آن عروسش آورده، برای من نیاورده است؟ چرا کسب امروزم