انسان از مرگ تا برزخ صفحه 130

خود قبول کردم و آن چه که خود درباره گناهان او می دانستم همه را بخشیدم و او را عفو کردم .(224)

چند حکایت در این باره می آوریم . از جمله :

عده ای به نفع او شهادت دادند

از امام جعفر صادق علیه السلام روایت شده است : در بنی اسرائیل عابدی بود از شدت عبادت او حضرت داود تعجب می کرد. خداوند وحی نمود: ای داود! از زیادی عبادت او تعجب نکن ؛ چون عبادت او خالص نیست و از روی ریا و خودنمایی می باشد.

بعد از مدتی عابد از دنیا رفت . به داود خبر دادند که : عابد از دنیا رفت . فرمود: بروید او را دفن کنید و به خاک سپارید. مردم از شکرت نکردن داود علیه السلام ناراحت شدند که چرا باید در تشییع جنازه عابد شرکت نکند؟ وقتی او را غسل دادند. پنجاه نفر از جای خود بلند شدند و شهادت دادند که خدایا! غیر از خیر و خویی از این شخص چیز دیگری ندیدیم و بعد از آن بر او نماز خواندند. پنجاه نفر دیگر شهادت دادند و گفتند: خدایا! غیر از خوبی و نیکی از او چیزی ندیده ایم ، بعد از دفن هم پنجاه نفر دیگر همین شهادت را دادند.

خداوند به داود علیه السلام وحی کرد: چه چیز باعث شد که در تشییع جنازه عابد شرکت نکردی ؟ عرض کرد: خدایا! به واسطه همان چیزی که به من اطلاع دادی و گفتی او ریاکار است . وحی شد: درست است که عملش برای خدا نبود ولیکن عده ای از مؤ منان به نفع او شهادت دادند، من هم شهادت آن ها را

درباره او قبول کردم و او را عفو نمودم .(225)

نامه را در کفش گذاشت

نقل شده است : سید فقیری نزد ((مقدس )) اردبیلی رفت و گفت : سفارش مرا به شاه طهماسب بکن و مشکل مرا به او برسان . ((مقدس )) اردبیلی نامه ای به شاه نوشت و سفارش سید را به او کرد. در اول نامه نوشته بود. ای برادر! مشکل این سید را حل کن و نامه را به دست سید داد که خود او به شاه رساند.

وقتی سیدنامه را به شاه رسانید و او فهمید از طرف ((مقدس )) اردبیلی است ، برای احترام از جا بلند شد و تعظیم کرد. بعد از آن که نامه را خواند دید نوشته است : ای برادر! شاه به غلام خود دستور داد: کفن مرا بیاور، غلام هم اطاعت کرد. او نامه ((مقدس )) را داخل کفن نهاد و به خاصان خود گفت : وقتی من از دنیا رفتم و دفنم کردید، این نامه را بالای سرم بگذارید تا به واسطه آن بر نکیر و منکر شاهد بیاورم و بگویم من کسی هستم که ((مقدس )) اردبیلی ، این مرد با تقوا و مجتهد اهل زمان ، مرا به عنوان برادری قبول کرده و این هم خط و مهر او است . (آن ها هم بعد از مرگش چنین کردند). بعد حاجات آن سید را برآورد و مشکلات او را حل کرد.(226)