انسان از مرگ تا برزخ صفحه 194

شاه اسماعیل چون در کتابهای تاریخ خوانده بود که در واقعه کربلا

سر حر مورد اصابت شمشیر قرار گرفت و خون از آن جاری بود و حضرت سیدالشهداء علیه السلام دستمال خود را بر سر او بسته است . موقعی که شهدا را دفن کردند، حر را هم با همان دستمال که به سرش بسته شده بود دفن کردند. شاه تصمیم گرفت دستمال را به عنوان تبرک از سر او باز کند و آن افتخاری برای او باشد.

وقتی به دستور شاه دستمال را باز کردند، خون از زخم سر حر جاری شد. هر چه دستمال آوردند و به سرش بستند خون قطع نشد و همچنان جاری بود.

دستمالی را که حضرت امام حسین علیه السلام بسته بود باز به سرش بستند خون بایستاد. دوباره آن را باز کردند خون جاری شد.

هر چه کردند که بتوانند از آمدن خون جلوگیری کنند امکان پذیر نشد.

از بعضی علمای مصر، علت را سئوال کردند. فرمود: چون دستمال را حضرت سیدالشهداء بر سر حر بسته ، افتخاری برای او می باشد و این قضیه موهبت الهی است که نصیب حر شده است . و سبب سعادتمندی اوست که چنین کرامتی برای او باقی مانده و باید تا قیامت هم باقی باشد.

وقتی شاه اسماعیل چنین دید دستور داد که همان دستمال را بستند و قبر او را پوشاندند و قبه ای بر مزار او بنا کردند و خادمی را برای او گماشتند تا آن صحن و قبه را خدمت کند.(326)

این مسائل و قضایا و داستانها، همگی دلالت بر ارتباط عالم برزخ با عالم دنیا دارد.

فصل هشتم : شنیدن اموات

مقدمه اموات در عالم برزخ با مردم دنیا به خصوص با اقوام و بازماندگانشان ارتباط دارند و حتی