انسان از مرگ تا برزخ صفحه 204

آلبالو پلو در طشت حمام از مرحوم آیه اله حاج آقا بزرگ تهرانی رحمه اله علیه (صاحب کتاب الذریعه ) نقل شده است که ایشان فرمود: در ایامی که طفل بودم ، مادربزرگ

((مادر پدر)) من از دنیا رفت . بعد از مجلس ترحیم و گذشتن چند روز از فوت آن مرحومه .

یک روز مادر من ، آلبالو پلو پخته بود. هنگام ظهر فقیری در کوچه ها سئوال می کرد و از مردم چیزی می گرفت . مادر من هم که در مطبخ مشغول کار بود صدای آن را شنید و برای خیرات و صدقه به روح مادر شوهرش که تازه از دنیا رفته بود، می خواست مقداری از غذا به سائل بدهد ولی ظرف تمیز در دسترس نبوده ، برای آن که سائل از در منزل رد نشود، با عجله مقداری از آلبالو پلو را در طشت حمام که در دسترس بود ریخت و به سائل می داد و از این موضوع کسی هم خبر نداشت .

نیمه شب ، پدر من از خواب بیدار شد و مادرم از خواب بیدار کرد و گفت : امروز چکار کرده ای ؟ مادرم گفت : نمی دانم (مگر چه شده است )؟

پدرم گفت : الان مادرم را در خواب دیدم که گفت : از عروس خودم گلایه دارم . امروز آبروی مرا نزد مردگان برد، غذای مرا در طشت حمام فرستاد. مگر امروز چه عملی انجام دادی و چکار کرده ای ؟

مادرم می گفت : هر چه فکر کردم چیزی به نظرم نیامد. ناگهان متوجه شدم که روز گذشته مقداری آلبالو پلو به سائل دادم و چون به قصد هدیه و صدقه برای روح تازه گذشته داده ام در عالم برزخ ، همان غذای او بوده است و آن را به همان طریق در عالم ملکوت برای مادر شوهرم

برده اند و او از این کارش گلایه مند است .

او شکوه دارد، چرا غذای مرا که آلبالو پلو است و صورت ملکوتیش طبق نور می باشد که برای روح متوفی می برند در طشت حمام ریخته است و اهانت به سائل ، اهانت به روح متوفی است . (336)

با عجله از کنار قبر پدر و مادر گذشت نقل شده است : بزرگی عادت داشت هر وقت به قبرستان می گذشت قبر والدین خود را زیارت می کرد. روزی با عجله از قبرستان گذشت و قبر پدر و مادر خود را زیارت نکرد. هنگامی که شب شد پدر را در خواب دید بر او سلام کرد ولی پدر جواب نداد و روی خود را از او گردانید. گفت : ای پدر! مگر چه کرده ام که جواب سلام مرا نمی دهی و روی خود را از من می گردانی .

گفت : ای فرزند! مگر نمی دانی ، اگر کسی بر قبر پدر و مادر گذر کند و آنها را زیارت ننماید عاق والدین می شود. وقتی تو از خانه به سوی قبرستان می آیی خوشنود می شویم که ما را زیارت می کنی . آیا روا باشد که ما را ناامید گردانی و از محرومین قرار دهی .(337)