از احتضار تا عالم قبر صفحه 198

لذت ها در عالم آخرت

حضرت امام رحمه الله در شرح دعای سحرشان نکته عجیبی از یکی از بزرگان اهل معرفت نقل کرده اند که عالم آخرت عالم تزاحم نیست که لذت ها و عذاب ها باهم جمع نشوند. در عالم دنیا لذت ها جدا جدا هستند، وقتی غذای خوشمزه ای می خوری ذائقه و حسّ چشایی شما لذت می برد و دیگر حسن شنوایی لذت نمی برد. وقتی یک آهنگ بسیار زیبا می شنوی، شنوایی لذت می برد. دیگر بویایی لذت نمی برد. وقتی یک بوی بسیار خوش به مشامتان می رسد، حس لامسه شما لذت نمی برد. اما آنجا این طور نیست. یک جرعه آبی که انسان بهشتی می خورد، همه لذت ها را دارد. یعنی هم گوش و شنوایی لذت شنیدن زیباترین صداها را می برد، هم حس بویایی لذت خود را می برد، هم لامسه و هم بقیه حواس.

تعدد صورت های زشت

در ناحیه عذاب ها هم همین طور است. کسی که صفات و ملکات زشت متعدد دارد، یکمرتبه به تناسب آن صفات، صورت چند حیوان با هم را پیدا می کند.

در این دنیا هر موجودی به تناسب آن غریزه و ملکه درونی، یک چهره دارد. گرگ و پلنگ درندگی و غضب دارند. روباه و کفتار مثلاً مکر وحقد و کینه دارند. خوک کثیف خور است و شهوت بر او غلبه دارد و شیطان شیطنت و... حال اگر خدای نکرده انسانی