از احتضار تا عالم قبر صفحه 29

همان نیشی که با حرف ها و طعنه و کنایه هایمان بر کسی زدیم و او را سوزاندیم؛ همان مار و عقرب قبر ما می شود.

آن سخن های چو مار و کژدمتمار و کژ دم گردد و گیرد دم_ت

همان بخل و حسد و کینه ای که باعث شده در همین دنیا احساس تنگی و فشار در جان و روحم کنم، باعث ضیق و فشار در قبر و برزخم خواهد شد.

میرزا علی آقا شیرازی در قبر

مرحوم شهید مطهری در کتاب «عدل الهی» از استادشان، آیت الله میرزا علی آقا شیرازی رحمه الله قضیه عبرت آموزی را نقل می کنند.

این فقیه و عارف برجسته که شهید مطهری او را از بزرگ ترین مردانی می داند که در عمر خود دیده و نمونه ای از زهاد و عباد و اهل یقین و یادگاری از سلف صالح که در تاریخ خوانده ایم بود، روزی ضمن درس در حالی که اشک می ریخت، خوابی را که دیده بودند، این گونه نقل می کردند:

در خواب دیدم مرگم فرا رسیده است. مردن را همان طور که برای ما توصیف شده است در خواب یافتم. خویشتن را جدا از بدن می دیدم و ملاحظه می کردم که بدن مرا به قبرستان برای دفن حمل می کنند. وقتی من را دفن کردند و رفتند تنها و نگران بودم که چه بر سر من خواهد آمد؟ ناگهان سگ سفیدی را دیدم که وارد قبر شد. در همان حال حس کردم که این سگ، تند خویی من است که