از احتضار تا عالم قبر صفحه 62

المَوتُ کَفّارَهٌ لِذُنوبِ المُؤمنینَ ؛ (1)مرگ و سختی های آن کفاره گناهان اهل ایمان است.

بدانی که راحت جان می دهند

برخی از کفار و اشقیا ممکن است جان دادن آسانی داشته باشند و چه بسا همین امر موجب حیرت اطرافیان او می گردد که چطور با این بدی ها این قدر راحت جان داد؟! ولی باید توجه داشت که خداوند اجر و پاداش عمل کسی را ضایع نمی کند و از طرف دیگر قسم یاد کرده که پس از مرگ به کافر احسانی نکند. قهراً پاداش خوبی کافر در همین دنیا داده می شود. بنابراین، اگر حسناتی از او بی پاداش مانده است، همین آسان جان دادن به هنگام مرگ می تواند پاداش او باشد؛ چون این هنگام هنوز جزء دنیا محسوب می شود.امام کاظم علیه السلام فرمود:

وَ تُصَفَّی الکافِرِینَ مِن حَسَناتِهِم فَیَکُونُ آخِرُ لَذَّهٍ او راحَهٍ تَلحَقُهُم هُوَ آخِرُ ثَوابٍ حَسَنَهٍ تَکُونُ لَه_ُم؛ (2)و کافران را از حسناتشان تصفیه می نماید، و آخرین لذت یا آسودگی است که به آنان می رسد، و آخرین پاداش نیکی است که به نفع آنان است.

بنابراین،راحت مردن کافر، به خاطر تسویه حسابی است که خداوند نسبت به کارهای نیک آنان انجام می دهد.