معاد و جهان پس از مرگ صفحه 140

شستشوی تمام سلولهای بدن است، از آن می‌گذریم و به تماشای معده و سپس کبد، کلیه، ریه، و ماهیچه‌ها و ... می‌پردازیم می‌بینیم همه دارای برنامه و هدف هستند.

سپس به کارگاه عجیب مغز وارد می‌شویم و پس از بررسی یک یک دستگاههای بدن و گیرنده‌ها و فرستنده‌ها و دستگاه‌های کنترل کننده به فکر فرو می‌رویم و از خود می‌پرسیم:

آیا ممکن است کوچکترین دستگاههای بدن ما- حتی یک مژه- هدفی داشته باشد، اما مجموعه این انسان، پوچ و بیهوده و بی هدف باشد؟

آیا عقل اجازه می‌دهد که حتی چنین احتمالی را در مغز خود راه بدهیم؟

و سپس از درون خود بیرون می‌آئیم و بر بالهای فرشتگان دور پرواز خیال سوار می‌شویم، و به سیر عالم هستی می‌پردازیم، می‌بینیم در کنار هر اتمی تابلویی نصب شده و هدف آفرینش آن اتم روی آن نوشته شده و ما در پرتو علم و دانش این قدرت را پیدا کرده‌ایم که این خطوط را به مقدار وسیعی بخوانیم.

اکنون که در همه ذرات این جهان هدفی می‌یابیم، آیا راستی مجموعه این جهان پهناور می‌تواند بی هدف باشد؟

آیا در کنار این عالم پهناور تابلوی بزرگی برای نشان دادن هدف نهائی نصب نشده که بر اثر عظمتش نمی‌توانیم آن را در لحظات نخست ببینیم و آیا روی این تابلوی بزرگ چیزی جز کلمات «تکامل و تربیت به چشم می‌خورد؟(1)

اکنون که دانستیم هدف آفرینش ما تکامل و تربیت ما بوده و این است

1- برای توضیح بیشتر درباره فلسفه آفرینش به کتاب« معمای هستی» مراجعه فرمائید.