معاد و جهان پس از مرگ صفحه 25

در انجام وظیفه تکاهل نورزیده‌ام. گرد تنبلی نگشته‌ام.

هتک احترام مقدسات را روا نداشته‌ام.

از بنده‌ای نزد آقایش سعایت نکرده‌ام.

نان کسی را نبریده‌ام.

کسی را گریه نینداخته‌ام.

آدم نکشته‌ام.

نوارها و آذوقه اموات را ندزدیده‌ام.(1)

زمین کسی را غصب نکرده‌ام ....

شیر از دهان اطفال شیر خوار نگرفته‌ام.

هیچ نهری را قطع نکرده‌ام.

من پاکم، پاک ....

ای قضات! امروز که روز حساب است این مرحوم را به خود راه دهید که گرد گناهی نگشته دروغ نگفته. بدی نمی‌داند چیست در زندگی و معاش جانب حق و انصاف را فرو نگذارده، اعمال او مورد توجه مردم و موجب خشنودی خدایان (فرشتگان) بوده، او گرسنگان را پوشانیده، در راه خدا قربان کرده و به اموات غذا رسانیده، دهانش پاک است و هر دو دستش نیز پاک ...».

«آلبرماله» پس از نقل این سخن می‌گوید: «از این عبارات به خوبی روشن می‌شود که مردم مصر معاصی کبیره و حسنات و مستحبات را

1- گویا مردم مصر می‌پنداشتند که مردگان پس از بازگشت به این جهان نیاز به اثاث البیت و غذا دارند، لذا یک دست اثاثیه و مقداری غذا با آنها دفن می‌کردند. منظور از نوار نیز ظاهراً همان نوارهای مومیائی است که بر اندام مردگان می‌پیچیدند.