معاد و جهان پس از مرگ صفحه 71

1- در کتاب اول سموئیل (باب 2 جمله 6) می‌خوانیم:

«خداوند می‌میراند و زنده می‌کند، به قبر فرود می‌آورد و بر می‌خیزاند».

این جمله- همانطور که می‌بینیم- علاوه بر اصل مسأله رستاخیز صراحت در معاد جسمانی دارد، چه اینکه قبر جای جسم انسان است که تبدیل به خاک شده، و الّا قبر جایگاه روح نیست که از آن بر خیزد، و این درست شبیه آن است که در قرآن می‌خوانیم:

وَ أَنَّ اللَّهَ یَبْعَثُ مَنْ فِی الْقُبُورِ؛ و خداوند تمام کسانی را که در قبرها هستند زنده می‌کند»(1)

2- در کتاب اشعیای نبی (باب 26 جمله 19) می‌خوانیم:

«مرگان تو زنده خواهند شد، و جسدهای من خواهند برخاست ای شما که در خاک ساکنید بیدار شوید و ترننم نمایید!»

در این جمله رستاخیز یک نوع بیداری (شبیه بیداری از خواب) معرفی شده همانطور که در روایات اسلامی نیز می‌خوانیم: «النّاسُ نِیامٌ اذا ماتُوا انْتَبَهُوا؛ مردم خوابند، هنگام مرگ (و ورود در آستانه رستاخیز) بیدار می‌شوند».

این تشبیه «مرگ» یا «رستاخیز» به بیداری از خواب بسیار چیزها به ما می‌آموزد که بعداً- به خواست خدا- مورد بررسی قرار می‌گیرد.

ضمناً تعبیر به جسدهای من (با اینکه هر کس یک جسد بیشتر ندارد). شاید به منظور اجزاء و اعضای مختلف جسد- و یا جسدهائی است- که در طول عمر و با گذشت زمان عوض می‌شود.

1- سوره حج( 22)، آیه 7.