معاد و جهان پس از مرگ صفحه 76

نخستین راه: یادآوری آفرینش نخستین

«آیا از آفرینش نخست عاجز و ناتوان شدیم که از تجدید آن در رستاخیز عاجز بمانیم».(1)

مرد عرب بیابانی همین که چشمش به قطعه استخوان پوسیده در وسط بیابان افتاد که معلوم نبود صاحب آن در کدام کشمکش قبیله یا غارتگری کشته شده و یا به مرگ خدائی از دنیا رفته است، برقی در مغز جامد او زد، پیش خود فکر کرد محمد می‌گوید: این استخوان پوسیده بار دیگر لباس زندگی در بر می‌کند و انسانی شاداب و جوان و سرحال و باهوش می‌شود. چه افسانه عجیبی! ... به بت‌ها سوگند، که با همین دلیل دندان شکن منطق او را در هم می‌کوبم.

استخوان پوسیده را برداشت و با عجله به سوی شهر روانه شد و سراغ پیامبر اسلام (ص) را گرفت و به هنگامی که حضرت را یافت فریاد زد:

«مَنْ یُحْیِ الْعِظامَ وَ هِیَ رَمِیم چه کسی قادر است این استخوان پوسیده را زنده کند؟»(2)

در این موقع آیات قرآن همچون قطرات حیات بخش باران بهار بر قلب پیامبر (ص) ریزش کرد، و با منطقی صریح و شیرین به او پاسخ داد:

«بگو: همان کس که در آغاز او را (از ماده بی جان) ایجاد کرد بار دیگر زنده می‌کند».(3)

1- سوره ق( 50)، آیه 15.

2- سوره یس( 36)، آیه 78.

3- سوره یس( 36)، آیه 79.